W 1986 r. prezes firmy energetycznej dowiedział się podczas jednego z briefingu o zmianach klimatycznych i poczuł się winny, że jego firma buduje elektrownię węglową w Connecticut. Ostatecznie firma zapłaciła za zasadzenie drzew na drewno w Gwatemali, aby rolnicy przestali wycinać nienaruszone lasy, teoretycznie rekompensując emisje węgla z elektrowni.
Pomysł ten rozwinął się w rynki, które pozwalają firmom rekompensować emisje, kupując „dobrowolne” kredyty węglowe, które pomagają zapobiec wylesianiu, między innymi. Zwolennicy uważają, że użytkownicy gruntów powinni otrzymywać wynagrodzenie za pozostawienie lasu w spokoju. Krytycy mówią, że może być tak, że użytkownicy gruntów i tak nie zamierzali wycinać lasu.
Kto ma rację? Oboje, zgodnie z rosnącym zbiorem badań. W zeszłym miesiącu jedne z najbardziej rygorystycznych studiów wykazały, że większość wczesnych projektów skutecznie zmniejszyła wylesianie. Ale sprzedawali kredyty za prawie 11 razy więcej lasu w przeciętnie niż faktycznie zaoszczędzali.
Historycznie lasy pochłaniają około połowy emisji paliw kopalnych ludzkości, a lasy tropikalne są szczególnie ważne, powstrzymując globalne ocieplenie o około 1°C. Ale znajdują się głównie w krajach o niższym dochodzie, które szybko wycinają drzewa, aby rozszerzyć rolnictwo, takie jak hodowla bydła i plantacje oleju palmowego.
„Lasy są poważnie zagrożone i potrzebują mechanizmów finansowych, które mogą je opłacić” – mówi Tom Swinfield z Uniwersytetu Cambridge, który kierował badaniem. „Finanse węglowe są jednym z najlepszych, ale złych opcji ochrony lasów.”
(Wzrost deforestacji lasów tropikalnych zwolnił się w 2025 r., jednak nadal wycięto lub spalono ponad 40 000 kilometrów kwadratowych drzew. Aby osiągnąć globalny cel zatrzymania wylesiania do 2030 r., trzeba pokryć deficyt 216 mld dolarów rocznie.)
(Przed szczytem klimatycznym COP30 w listopadzie zeszłego roku Brazylia uruchomiła fundusz inwestycyjny Tropical Forests Forever Facility, który będzie płacił krajom za każdy hektar lasu, który zostawią w spokoju. Jednak zaledwie 6,6 mld dolarów zostało dotowane w kierunku celu 125 mld dolarów.)
(Kredyty węglowe zawodzą w spełnianiu swojej obietnicy jako odpowiedzi na niedobór finansowania rządowego. W 2023 r. śledztwo przeprowadzone przez The Guardian, Die Zeit i SourceMaterial wykazało, że 90 procent kredytów deszczowego lasu wydanych przez największego certyfikatora kredytów było praktycznie bezwartościowych. W wyniku tego i innych badań wartość rynkowa dobrowolnych kredytów spadła o 60 procent w tamtym roku i w większości przypadków nigdy się nie podniosła.)
(W odpowiedzi Swinfield i jego koledzy przeanalizowali 44 projekty rozpoczęte po opracowaniu przez ONZ wytycznych dotyczących redukcji emisji pochodzących z wylesiania i degradacji lasów (REDD+) w latach 2010. Trzydzieści sześć z nich skutkowało przynajmniej nieco mniejszym wylesianiem, niż można by się było spodziewać, gdyby projekt nie istniał, a tylko jeden spowodował znacznie większe wylesienie.)
(Jeśli deweloperzy, certyfikadorzy kredytów i agencje ratingowe będą stosować projekty do bardziej dokładnej metodologii zgodnej z wynikami badań, ograniczy to nadmiarowanie kredytów. Ale zwiększy to także cenę kredytów węglowych, ponieważ ich będzie mniej, a koszty rozwoju będą wyższe. Dlatego firmy powinny również zapłacić więcej za kredyty węglowe, jeśli chcą twierdzić, że mają zerowe emisje netto.”
(Ekonomię firm została analitycy, certyfikatorzy kredytów itp. stawia się teraz przed wyborem: kredytój wyznaczyć projekty zgodnie z bardziej dokładną metodologią wyjaśnioną w badaniach. ribut et al. zrobić to spowoduje, że będzie mniej sma)
