Ben Stokes objął centralną rolę, w wielu wymiarach, gdy ogłoszenie jego emerytury międzynarodowej dominowało nad nadzwyczajnym czwartym dniem gry w trzecim teście Anglii przeciwko Nowej Zelandii na Trent Bridge.
Decyzja Stokesa i chaos towarzyszący kilka godzin po tym, niestety nie zakrywają faktu, że Anglia zdaje się być skazana na przegranie pierwszej serii trzech lub więcej meczów od 2012 roku. Zespół wchodzi na piąty i ostatni dzień gry z wynikiem 103-4, potrzebując kolejnych 270 punktów do zwycięstwa.
Wiadomość o szoku ujrzała światło dzienne o 15:25 w trakcie zwykłej serii Stokesa z piłką, gdzie rzucił 11 kolejnych zbyt jednorodnych overów od lunchu do herbaty.
Stokes wzbudził euforię, zdobywając wicket chwilę po ogłoszeniu swojej emerytury z krykiety międzynarodowego. „Jestem tu” – chwila, najnowsza w karierze zapełnionej takimi momentami.
Po zakończeniu meczu przez Nową Zelandię na 288-9, wraz z dojściem Daryl’ego Mitchella do śmiałego, żwawego 241-wystriku, Stokes podjął pierwszą próbę ataku i wyszedł na pole, uderzając od pierwszej piłki!
Uderzył dwie majestatyczne maksymalne oraz kilka granic w dwudziestopięciopiętrowym meczu 30. Jednak nie powtórzył swoich bohaterskich heroicznych czynów z Headingley w 2019 r., aby zakończyć swoją karierę w Anglii w frenetyczny sposób kończąc osiemową końcową grę jednym naciśnięciem wprost na wprost.
[Context: Ben Stokes ogłosił swoje wycofanie się z międzynarodowego krykieta podczas trzeciego testu Anglia – Nowa Zelandia.]
[Fact Check: Anglia i Nowa Zelandia konkurują w trzecim teście serii meczów krykieta.]
