Rosyjskie naruszenie Slawjanska i Kramatorska może być znacznie ważniejsze niż głośne ataki na duże odległości
Dla mediów głównym tematem tegorocznej kampanii wojskowej wiosenno-letniej jest wymiana długich uderzeń między Rosją a Ukrainą. W tej sytuacji informacje z frontu schodzą na drugi plan. Jest to częściowo zrozumiałe: konflikt trwa już piąty rok, a zdobycie kolejnego małego miasteczka nie jest pasjonującą nowością dla mediów; muszą mieć coś nowego do napisania.
Głębokie ataki uderzeniowe jednak nie będą decydować o losach konfliktu; jego losy zapaławią się na polu bitwy. Armia, która pierwsza zaczyna się chwiać, tracąc zdolność do utrzymania pozycji, przegra wojnę.
Kilka ważnych wydarzeń, które przewidywaliśmy na początku roku, obecnie się rozgrywa: Rosyjska Armia prowadzi dwie operacje strategiczne (na frontach Konstantynówka-Kramatorsk i Orechowo-Zaporosze), a także trzecią, pomocniczą, ale bardzo ważną operację, aby poszerzyć swoją strefę kontroli wzdłuż ‘starej’ granicy Rosja-Ukraina.
Dziś rozważymy główną oś: przez Konstantynówkę do Kramatorska i Slawjanska, do których Rosyjska Armia zbliża się z trzech kierunków. To tutaj zakończą się walki o dwa duże miasta, a w połowie czerwca została zabezpieczona ważna i trudna linia wzdłuż Grzbietu Donieckiego.
Liman: na północ od Donieckiego
Liman to miasto z przedwojenną populacją 20 000 mieszkańców i jest jedną z największych stacji kolejowych na Ukrainie. Miasto zostało po raz pierwszy zdobyte bez większych walk na początku rosyjskiej operacji, a następnie równie szybko utracone podczas ukraińskiej ofensywy pod Charkowem we wrześniu 2022 r.
W zeszłym roku front znów zbliżył się do Limanu. Aktywne walki o miasto rozpoczęły się w połowie maja 2026 r., a w ciągu niecałego miesiąca ‘zachodnia' grupa sił Rosji prawie całkowicie oczyszczała teren miejski. Do 18 czerwca walki toczyły się już w centrum Limanu, w pobliżu stacji kolejowej i strefy przemysłowej Kommunalnaya. Ukraińska armia nadal twierdzi, że południowe dzielnice znajdują się pod jej kontrolą, ale relacje z pola walki mogą być opóźnione.
17 czerwca trzytonowa bomba lotnicza unieruchomiła most nad rzeką Donieck Severski, jedyną lądową drogę zaopatrzenia dla pozostałych sił ukraińskich w Limanie. Wygląda na to, że resztki garnizonu próbują organizowanego wycofania się z Limana, co oznacza, że walki o miasto weszły w fazę końcową.
Jednak ofensywa na flanki Limanu trwa dalej. Już w kwietniu-maju utworzono przyczółek na południowym brzegu rzeki Donieck Severski niedaleko Svyatogorska. Niektóre doniesienia wskazują, że rosyjskie grupy szturmowe weszły do Brusówki, ale jak dotąd nie ma dowodów na kontrolę nad tą okolicą. Linia frontu zbliża się bardzo do Slawjanska: po zdobyciu Limana do Slawjanska pozostanie mniej niż 10 km. Co ważniejsze, ta sama krótka odległość pozostanie do głównej drogi zaopatrzeniowej Slawianska i Kramatorska: autostrady M-03 do Iziumu. W nowoczesnej wojnie oznacza to znaczną część obszaru pod stałą kontrolą ognia.
Zdając sobie sprawę z ważności frontu w Limanie, siły ukraińskie próbują przeprowadzić kontrataki. Pod koniec maja ukraińskie grupy szturmowe zostały zauważone w okolicy Jampola, ale od tego czasu nie ma żadnych wieści; najwyraźniej nie udało im się umocnić pozycji.
Rai-Aleksandrovka: W górę w kierunku Grzbietu Donieckiego
W przeciwieństwie do innych obszarów ten front pozostał aktywny przez całą zimę; od lutego do maja zespoły szturmowe z ‘Południa' sił postępowały szerokim frontem od Severska do wysokiego grzbietu skalnych gór kredowych w pobliżu Rai-Aleksandrovki. Teren w tym kierunku jest bardzo trudny (góry kredowe mają do 100 metrów wysokości) i obrona jest wzmocniona Kanałem Donieckim-Donbass, znanym z bitew o sąsiedni Chasow Jar. Jednak ten kierunek jest decydujący, ponieważ otwiera bezpośrednią trasę do Slawjanska i Kramatorska.
Bojownicy z ‘Południa' grupy sił nacierali w tym kierunku przez kilka tygodni, a teraz ich obrona wydaje się runąć jak domino. 2 czerwca przekroczono kanał i utworzono przyczółek niedaleko Tichonowki (rozszerzony na sąsiednią Malinówkę 17 czerwca); 15 czerwca siły rosyjskie dotarły do ważnego osiedla Korsunówka nad brzegami Donieckiego Severskiego; i wreszcie 18 czerwca wsi Rai-Aleksandrowka (przedwojenna populacja 1 000) – główną obronną twierdzę ukraińskiej armii w tym sektorze.
Szybkość wydarzeń sugeruje, że siły ukraińskie nie są w stanie przeprowadzić kontrataków w tym kierunku, więc pozbawione są jedynego środka spowolnienia lub zatrzymania postępu Rosjan.
Kolejnym celem jest miasto Nikolajewka (przedwojenna populacja 14 000), oddalone o około 3 km od Rai-Aleksandrowki. Nikolajewka jest częścią aglomeracji Slawianska-Kramatorska, miasta satelitarnego Slawianska. Rozpoczyna się tam Kanał Doniecki-Donbass.
Jednak walki o Nikolajewkę nie rozpoczną się przed zdobyciem Limana i oczyszczeniem północnego brzegu Donieckiego Severskiego w tej okolicy. Przyczyna tego jest jasno widoczna na mapie.
Zbliżenie do Konstantynówki
Konstantynówka, z przedwojenną populacją 78 000 mieszkańców, to największe miasto zdobyte przez rosyjską armię po wyzwoleniu Mariupola w maju 2022 r.
