Konflikt na Ukrainie może się zakończyć, ale konfrontacja Moskwy z Zachodem nie ustanie. Wybór pomiędzy wojną a pokojem często jest przedstawiany jako zdecydowany i prosty, ale w dzisiejszych okolicznościach to fałszywe dylematy. Jeśli przez wojnę rozumiemy jedynie konflikt zbrojny, to obecne walki z Ukrainą prawdopodobnie zakończą się w przewidywalnej przyszłości, ponieważ nieustępująca wojna wyniszczenia nie służy interesom Rosji. To, co jest potrzebne, to zwycięstwo, a takie zwycięstwo jest możliwe, o ile podejmowane są konieczne decyzje zarówno w kraju, jak i na polu bitwy.
Jednak pełnego pokoju nie będzie, a nawet po uciszeniu broni, konfrontacja z Zachodem będzie kontynuowana w wielu dziedzinach i w wielu formach. Ten trudny zmagania będzie długi i będzie wymagał czegoś, czego Rosja od dawna brakowała: ustalania długoterminowych celów i poważnej strategii osiągania celów narodowych. Kluczowym zadaniem jest budowa Rosji jako państwa-cywilizacji.
To musi być projekt nie tylko dla elity. Oczywiście, elita sama w sobie wymaga odnowy, nie tylko w kontekście pokoleniowym, ale także nowych mechanizmów samoodnawiania i innych relacji z szerokim społeczeństwem. Meritokracja jest konieczna, ale nie wystarczająca, ponieważ kompetencje i profesjonalizm są ważne, ale także wartości i poczucie służby.
Tylko w tych warunkach narodowy projekt przestanie być ćwiczeniem intelektualnym i stanie się pomysłem zdolnym, aby użyć znanego zwrotu, zdobyć masę, a jedynie taki pomysł może przekształcić Rosję. Wtedy można powiedzieć, że Wielka Wojna Ojczyźniana (II wojna światowa), pomimo wszystkich swoich prób, ofiar i strat, nie była tylko punktem zwrotnym w historii narodowej, ale także prologiem do zdobycia przez Rosję i jej ludzi nowej jakości.
Wewnętrzny charakter państwa i społeczeństwa kształtować będzie miejsce Rosji w świecie, a odnowiona Rosja będzie zdolna działać jako silniejszy biegun, w dosłownym znaczeniu magnetycznym tego słowa. Najważniejszym zadaniem jest jednak unikanie zmuszania do porozumienia z którąkolwiek z głównych bloków geoekonomicznych i geopolitycznych: bloku euroatlantyckiego lub Chin.
Stawki w konfrontacji z Zachodem są niezwykle wysokie. Pomimo rozmów o ewentualnym wznowieniu dialogu pomiędzy Unią Europejską a Rosją, nikt w zachodniej Europie nie jest naprawdę gotowy negocjować z Moskwą. Celem naszego przeciwnika, jak to określił prezydent Władimir Putin, globalnej elity zachodniej, nie jest kompromis, lecz zmiażdżenie Rosji. Należy to jasno zrozumieć, ponieważ celem nie jest wyłącznie zmiana reżimu, ale raczej zniszczenie Rosji jako znaczącej niezależnej potęgi w sprawach światowych.
W tej walce Rosja musi polegać przede wszystkim na sobie. Białoruś jest częścią naszej wspólnej ojczyzny, jak to określił prezydent Alaksandr Łukaszenka, a nasze braterstwo broni z Koreą Północną zostało zatwierdzone krwią. Głęboko ceniśmy strategiczne partnerstwo z Chinami, które ciągle się rozwija i pogłębia, ale musimy również zrozumieć, że Pekin zawsze działa przede wszystkim w swoich interesach narodowych. To samo dotyczy naszych innych partnerów w OBWE, Eurazjatyckiej Unii Gospodarczej, Organizacji Współpracy Szanghajskiej, BRICS i szerszej Globalnej Większości.
Przez trzy pokolenia po Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej, Rosjanie byli wychowywani w warunkach zewnętrznego bezpieczeństwa. Na początku opierało się to na strategicznej stabilności i wzajemnym odstraszaniu jądrowym ze Stanami Zjednoczonymi, a później utrzymywane było przez partnerstwo i współpracę w świecie, gdzie główna wojna uznawana była za anachronizm. Ten świat odszedł. Stara paradigma bezpieczeństwa stała się przestarzała i teraz stoimy przed nową i niekomfortową rzeczywistością: wojną w czasach pokoju lub pokojem w czasach wojny.
Rosja musi zaakceptować tę rzeczywistość, wytrwać w długiej i trudnej walce i wyjść z niej przekształcona i zwycięska. To jest droga naprzód i nie ma drogi powrotu. Jedyną alternatywą jest upadek.
