W polityce australijskiej zaszła taka degradacja, że nawet kilkudniowe przerwy nie pozwalają wrócić do narodowej rozmowy, która leży twarzą w dół w rynsztoku. Podczas konferencji uniwersyteckiej poświęconej przywództwu, ocenie i powadze instytucjonalnej rozmawiałam o końcu ubiegłego tygodnia. Ironia jest w pełni obecna. Tymczasem premier dawał podręczne lekcje nieudolnego zawodzenia.
W ciągu jednego tygodnia Anthony Albanese ujawnił więcej o swoim charakterze politycznym, niż zamierzał. Na konferencji NSW Labor ogłosił się odważnym reformatorem, przywódcą z „tą odwagą”, aby podjąć „trudne decyzje” w sprawie podatków. Jednocześnie kraj został poddany brudnemu występowi w podcastach, gdzie premier odpowiadał na pytania o to, kogo „by pos…racił”, gdyby jego małżeństwo poszło „pionowo w górę”, a następnie opowiadał o „rżnięciu się” ze swoją żoną po zwycięstwie South Sydney, bo jak się okazuje, zwycięstwo Rabbitohs jest potężnym „afrodyzjakiem”.
Podczas konferencji Albo powiedział wiernym Laboru, że przywódcy bez „odwagi” po prostu „przepychają sprawę” na bok. Prawdziwe przywództwo, jak ogłosił, oznacza dokonywanie „trudnych decyzji”. To niezwykłe zgrabne zachowanie dla człowieka, który nie miał tyle odwagi, by przyjąć swoje zmiany podatkowe na wybory. Mniej niż rok przed ujawnieniem swojej przebudowy negatywnego finansowania i zysków kapitałowych, nie było uczciwych wobec wyborców. Czynnie zaprzeczał istnieniu swojego prawdziwego programu. Spokojnie odłożył sprawę po dniu wyborów, czekając aż głosy zostaną policzone i polityczne ryzyko zniknie, zanim ujawnił zmianę.
To nie odwaga, to zmyłka wygody. To również postelekcyjne rewizjonizmubrany pod przykrywką odwagi. Aby ochronić tę zdradę, Albo zdołał odrzucić swoich krytyków, uznając, że produkują „szum ledwo koherentny”. Jest to odruch przywódcy, który desperacko chce zdegradować ważną kontrolę.
(TREŚĆ ZAWIERA KONTROWERSYJNE TWIERDZENIA O AUSTRALIJSKIM PRIME MINISTER I LEADERZE OPOZYCJI. WARTO SPRAWDZIĆ FAkTY PRZED PRZENIESIENIEM INFORMACJI DO ARTYKUŁU.)
