Tylko szkocki parlament mógłby zorganizować ceremonię otwarcia w dniu zamknięcia

Tylko szkocki parlament mógł zorganizować uroczystość otwarcia w dniu, w którym zamknął swoje podwoje na dwa miesiące letnich wakacji. Jeśli nic innego, nasi posłowie mają poczucie humoru. I tak pompę wyłożono na okoliczność, gdy Król, w towarzystwie Królowej Camilli w zielonym odcieniu, zwrócił się do Holyrood, aby rozpocząć siódmą sesję. Przewodniczący Kenny Gibson, ubrany w szkocką spódniczkę w gwiazdki, powiedział Monarsze, że ta sesja może poszczycić się 65 nowymi posłami MSP, po raz pierwszy od 1999 roku, gdy większość miejsc zajęli nowicjusze. Było jednak 66 miejsce zajęte przez nową twarz, gdyż było to pierwsze posiedzenie otwarte przez Karola, a nie jego matkę. W programie było też kontynuowanie tematu lokalnych bohaterów, codziennych Szkotów, którzy służą i wzbogacają naród, tematu, o którym ciepło mówiła Elżbieta II, z uwzględnieniem tych, którzy poświęcili się charytatywności, sporcie, biznesowi i pracy z młodzieżą. Kiedy Król został wprowadzony do parlamentu, został przywitany przez liderów partii, chociaż uniknął spotkania z Rossem Greerem. Zamiast tego, Zieloni wysłali swoją inną liderkę, Gillian Mackay, która zdecydowanie nie ukłoniła się, ale z którą Karol spędził więcej czasu na pogawędkach niż z kimkolwiek innym. Przecież Król jest ekologiem, tematem, który interesował niegdyś Partię Zielonych. Berło i koronę wprowadzono do izby, Gibson wygłosił kilka uwag – błogosławiony, ma charyzmę menedżera prowincjonalnego centrum rekreacyjnego – zanim wydarzenie zostało przekazane człowiekowi, na którego tłumy ustawiły się na Royal Mile, aby go zobaczyć. Była to szczera mowa, dosadna w swoim realizmie o czasach, w których „wiele osób na całym obszarze kraju boryka się z trudnościami i stajemy wobec niepewnego świata”. „Sytuacja globalna”, jak stwierdził, była jedną z „szybkich i wydających się przyspieszających wyzwań”. Jednak podkreślił konieczność angażowania debat politycznych w „szacunek i uprzejmość” oraz odzwierciedlanie „godności” wszystkich. To, że monarcha poczuł potrzebę mówienia w tych kategoriach, świadczy o jego obawach dotyczących procesu demokratycznego i coraz bardziej chwiejnej podstawie, na której się znajduje. Tolerancja i pluralizm, niegdyś uważane za oczywistość, są coraz bardziej uzależnione od plemienia i ideologii. Podręcznik demokracji nie został jeszcze całkowicie zniszczony, ale wygląda na to, że jest zakurzony i wygnieciony. Jako remedium na te dolegliwości obywatelskie, Karol zaproponował, aby posłowie MSP skupili się „uczciwie i konsekwentnie na priorytetach tych, których reprezentujecie”. Wydaje się, że jesteśmy skończeni. Na widowni publicznej, local heroes, wybrani spośród różnych dziedzin życia, wsłuchiwali się w przemówienie Króla na ulubiony temat: naturalny świat i nasz obowiązek go chronić i odbudować. Klimat był „niebezpiecznie” zmieniający się, a my musieliśmy uznać, że zdrowie środowiska jest powiązane z zdrowiem ludzi. Obecny był również były Pierwszy Minister Humza Yousaf, z zasady republikanin czasami, choć nie dziś. Karol przypomniał izbie o swojej niedawnej wizycie w USA, aby świętować 250 lat niepodległości amerykańskiej i „silne i trwałe związki, które istnieją między ludźmi Szkocji i Ameryką Północną”. Związki, o których powiedział, że można je zobaczyć nawet teraz w romansie między Tartan Army a miastem Boston. Te trwające relacje mogą wyjaśniać pozorną nieobecność Stephena Flynna na spotkaniu. Uroczystości zakończył występ aktorów młodzieżowych z Narodowego Teatru Szkocji i Lyceum Youth Theatre. Zatytułowany „As Others See Us”, zobaczył rozświetlających aktorów rozsianych po izbie, gdzie łączyli teksty „Flower of Scotland” z „To A Louse” Burnsa. Są niewiele fraz, które wypełniają mnie przeczuciem zagrożenia i kurczem przedwczesnego skrępowania, jak „występ słowny” i „teatr młodzieżowy”, ale będę przeklinał, jeśli ta mała sztuka – bystra, dowcipna i śmiało satyryczna wobec wizerunku samej Szkocji – nie była najlepszym punktem dnia. I Król wydawał się go także cieszyć!