Niewielu artystów odmówiłoby zaszczytu namalowania panującego monarchę, ale David Hockney zrobił dokładnie to, odmawiając kilku próśb o uwiecznienie zmarłej Królowej, ponieważ, jak powiedział, malował tylko ludzi, których dobrze znał.
W opinii Hockney’a, kolega artysta Lucian Freud również powinien był unikać królewskiego zlecenia, mały olej, który wykonał Królowej w 2001 roku, nie był niczym więcej niż ‘dobre’.
‘Gdy patrzysz na Królową, jej skóra jest absolutnie cudowna,' powiedział. ‘To bardzo piękna skóra. No cóż, on tego w ogóle nie zrozumiał.'
Jak to sugeruje, Hockney nigdy nie bał się mówić swojego zdania, zwłaszcza gdy chodziło o to, co postrzegał jako zbyt nachalny reżim niani, zaczynając od zakazu palenia w miejscach publicznych wprowadzonego przez rząd laburzystowski Tony'ego Blair’a w 2007 roku.
Nie znosił ‘tych pieprzonych Blairów’ i Gordona Browna, ‘mrocznego estetycznego kalwińskiego pruderyjnika. Gdyby przyszedł do mojego domu, kopnąłbym go w pieprzone jaja’.
Rzadko widywany bez papierosa w ustach, Hockney zauważył, że artyści tacy jak Picasso, Matisse i Turner byli dożywotnimi palaczami i twierdził, że wdychanie dymu było częścią jego procesu twórczego. Jednak nie podczas malowania, ponieważ musiał mieć wolne ręce, ale w momentach między nimi.
