Pliki Mandelsona są morzem korektora – ale ujawniają obmówienie

Pliki Mandelsona ujawniły toksyczne walki wewnętrzne w Partii Pracy.

Setki dokumentów ujawniły, jak ministrowie i urzędnicy krytykowali się nawzajem w sprawie losów „nękanej” rządu Keira Starmera. 

Chaos pogłębiły oskarżenie o tuszowanie, pojawiając się dodatkowe pytania dotyczące tego, co nie ujawnił 1500-stronicowy zbiór dokumentów. 

Pliki eksponują także niezwykły stopień, w jakim Peter Mandelson, dwukrotnie wcześniej wyrzucony z rządu w wyniku skandali, wciąż ciągnął za sznurki w Partii Pracy, dzięki bliskiej przyjaźni z ówczesnym szefem sztabu premiera, Morganem McSweeneyem.

Światło padło na to, co dzieje się za kulisami, w tym jedno katastroficzne wyznanie, w którym obecny sekretarz pracy i emeryturnych korzyści, Pat McFadden, skarżył się, że posłowie Partii Pracy ciągle pytali: „Kogo możemy opodatkować, aby opłacić świadczenia dla innych?”

Lider Partii Konserwatywnej, Kemi Badenoch, powiedziała: „Pat McFadden w prywatnych wypowiedziach powiedział to, czego on i premier publicznie zaprzeczają. Nie są już Partią Pracy, są Partią Dobrobytu.”

W innych rewelacjach sir Keir, Rachel Reeves, Ed Miliband i Angela Rayner stanęli okiem w oko z krytyką ze strony starszych kolegów z Partii Pracy.

Ale dossier, składane kosztem podatników na ponad £1 miliona, rzuca niewiele światła na fatalną decyzję premiera, aby mianować Mandelsona ambasadorem w Stanach Zjednoczonych.

Pliki Petera Mandelsona, ujawnione wczoraj, eksponują toksyczne walki wewnętrzne w rządzie Partii Pracy

W plikach Sekretarza Pracy i Emerytur, Pata McFaddena, prawo, skargi posłów Partii Pracy, którzy ciągle pytali, 'kogo możemy opodatkować, aby opłacić świadczenia dla innych?’

A także ujawniły, jak Mandelson wciąż ciągnął za sznurki w Partii Pracy poprzez bliską przyjaźń z ówczesnym szefem sztabu premiera, Morganem McSweeneyem

Posłowie opozycji oskarżyli wczoraj wieczorem ministrów o tuszowanie. Przedstawiciel Partii Konserwatywnej, Alex Burghart, powiedział, że 'trudno uwierzyć’, iż 'nie ma w ogóle śladów dokumentalnych’ decyzji premiera.

Sir Keir mianował Mandelsona pomimo ostrzeżeń, że utrzymywał 'szczególnie bliską’ przyjaźń z Jeffreyem Epsteinem nawet po tym, jak notoryczny pedofil został skazany za przestępstwa seksualne na dzieci.

Ale pliki nie zawierają protokołów z grudniowego spotkania w 2024 roku, kiedy Sir Keir zdecydował się na mianowanie Mandelsona – ani żadnego zapisu jego myśli.

Sprzeczność może ponownie otworzyć kontrowersje, które prawie doprowadziły do upadku premiera wcześniej w tym roku.

Kandydat na szefa rządu, Andy Burnham, skorzystał z okazji, ostrzegając, że ujawnienia 'dalej podważą zaufanie ludzi do naszego systemu politycznego’.

W kolejnym szkodliwym dniu dla Partii Pracy ujawniono:

• Długo gadał o tym, co inni myśleli o sir Keirze w rządzie, w tym o panu McSweeneyu, który miał dostrzec 'cykl [of] advance/buckle, 'dzięki wielu zmianom decyzji premiera;

• Mandelsonowi zaoferowano spotkanie z szefem MI6, zanim zostało zakończone jego sprawdzanie bezpieczeństwa;

• Dysgracjowany doradca prasowy New Labour zaplanował swój dzień rozpoczęcia pracy w Waszyngtonie, aby pozwolić sobie na potencjalnie korzystne wystąpienie w Chinach;

• Upokorzony lord odmówił przekazania swojego telefonu urzędnikom, opracowującym dossier dla parlamentu;

• Minister biura premiera Darren Jones borykał się z oskarżeniami o tuszowanie przyznając, że jego wiadomości do Mandelsona zostały zgubione;

• Wicepremier pan Lammy coraz bardziej oddalał się od mianowania, mówiąc, że sugerował, by były kanclerz skarbu George Osborne otrzymał to stanowisko.

Ujawnienie nastąpiło po wyjątkowym głosowaniu w parlamencie w lutym, nakazującym publikację wszystkich dokumentów dotyczących mianowania Mandelsona oraz jego czasu urzędowania, włączając w to wiadomości wymienione z ministrami i urzędnikami.

Pan Jones stwierdził, że dokumenty stanowią największe w historii wydanie przez rząd 'transparentności’.

Narastało nacisk na sir Keira Starmera w związku z mianowaniem Mandelsona ambasadorem Wielkiej Brytanii w USA

Jednakże papiery były przepełnione cenzurami, co sprawiało, że śledzenie istotnych dowodów było niemożliwe. Zawierały tylko jedną stronę banalnych wymian między Mandelsonem a premierem, który go mianował.

Pan Burghart powiedział posłom: 'Jest mnóstwo białej przestrzeni, konstelacja asterisków… jest ogromna liczba cenzur. 'Mimo że mamy wiele dokumentów, wyraźnie widać, że wiele z nich brakuje. Niektóre zostały zatrzymane, niektóre zgubione, a wydaje się, że niektóre zostały prawdopodobnie zniszczone.’

Ale pliki ujawniały strach i nienawiść w samym sercu rządu Partii Pracy – oraz niezwykły wpływ, jaki posiadał Mandelson.

W jednej wymianie wyklęty członek Partii Pracy atakuje „s**t” komunikację rządu, opisując nr 10 jako 'pozbawiony i zaatakowany’, potrzebujący 'całkowitej reorganizacji’.

Mówi, że opinia publiczna 'domaga się przywództwa’, a ministrowie powinni (ośmielam się powiedzieć), zachowywać się w bardziej trumpsowanym ryzykownym i szalonemu sposób’, oraz ujawnia, że pan McSweeney 'nie ma wiary w zdolność Keira do zmiany nr 10′.

Mandelson doradzał również panu McSweeneyowi w sprawie mianowania doradcy ds. gospodarczych dla sir Keira w atmosferze napięć z Rachel Reeves. Ostrzegał, że Gordon Brown 'miał coś złego na sumieniu’ premiera i używał pani Ryner, aby go podważyć.