Harry Kane odpoczął w weekend, ale nie trwał tak długo, jak mógłby sobie życzyć Vincent Kompany. Został wezwany do gry z Bayernem Monachium trzy bramki w dół z Mainz po pierwszej połowie. Krótko potem kapitan Anglii zdobył zwycięskiego gola, ustalając wynik na 4-3.
Był to jego 33. gol w sezonie Bundesligi. Oszczędne korzystanie przez Kompany’ego ze napastnika niemal zakończyło nadzieję na pobicie rekordu wszech czasów Roberta Lewandowskiego w jednym sezonie Bundesligi, ale Kane nadal będzie najlepszym strzelcem trzeci rok z rzędu.
Oznacza to, że tylko Lewandowski i Gerd Muller byli więcej razy najlepszym strzelcem Bundesligi niż Kane w historii rozgrywek. To absurdalne, że rekord Kane’a rywalizuje z tymi typowymi napastnikami, biorąc pod uwagę, że przynosi znacznie więcej dla tego zespołu Bayernu.
W ostatnim wywiadzie w El Pais, de facto szef Bayernu, Uli Hoeness, doskonale to ujął, wyjaśniając, czym Kane różni się od reszty. „Jeśli spojrzę na Bayern przez lata, zawsze mieliśmy dziewiątki, które strzelały bramki,” wyjaśnił Hoeness.
„Kiedy patrzę teraz na Kane’a, widzę dziewiątkę taką, jakiej nigdy wcześniej nie widziałem. On broni, organizuje, asystuje, strzela bramki. Gerd żył w polu karnym. Harry przeniósł rolę dziewiątki poza pole karne, nie zaniedbując esencji strzelania bramek.”
To naprawdę niezwykłe. Kane dotknął dwukrotnie więcej piłek w swojej własnej połowie niż w odległości 30 jardów od bramki przeciwnika. Mimo to jest nadal dziewięć punktów przed innymi w walce o Złotego Buta Europy w konkurencji z mniejszą liczbą meczów.
Jego kreatywność jest zadziwiająca. Kane zajmuje trzecie miejsce w Bundeslidze pod względem stworzonych dużych szans w grze otwartej oraz trzecie miejsce pod względem udanych podań na bramkę. Jego zakres podań równa się z wielkimi rozgrywającymi piłki na głęboką, kluczowy aspekt sukcesu Bayernu.
