Sidorela Vatnikaj powiedziała, że „w ciągu ostatnich kilku dni jedliśmy i spaliśmy niewiele, pędząc między różnymi spotkaniami z różnymi grupami, jednakże napędzeni determinacją i radością, zainspirowani wezwaniem do rewolucji, która wreszcie zbuduje demokratyczną Albanię. Na tym wydarzeniu, które przypomina bardziej ruch społeczny niż protest, zwykłe wyzwania aktywistów ustąpiły miejsca radości, jaką czują kobiety i dziewczęta na pierwszej linii frontu: zabierając głos, konfrontując status quo oraz wyobrażając sobie i budując łączny, mierzony i politycznie wyraźny ruch,” kontynuowała. „To ruch, który nie tylko demontuje stary autokratyczny system, ale także generuje nową polityczną wyobraźnię i uwalnia społeczeństwo jako całość. Dla mnie jest również rewolucyjne zobaczyć całą moją rodzinę na proteście, rodzinę, z którą kiedyś musiałam cichaczem wymknąć się, żeby uczestniczyć w demonstracjach. Troska, którą kiedyś odczuwali, została zastąpiona duchem oporu i pragnieniem zmiany,” dodała. Twierdziła, że „niejednoznaczny” żądanie polegało na rezygnacji Ediego Ramy. „To żądanie nie jest wyrażane jedynie w celu zakończenia rządów jednostki, ale aby położyć kres modelowi rządzenia, który stawia interes osobisty ponad dobrem wspólnym,” powiedziała.
