5. Ścieżka dźwiękowa
Ścieżka dźwiękowa serialu okazała się być prawdziwym hitem dla widzów. GQ słusznie nazwało ją „najlepszym 'mixtape’em’ lat 90. na TV„.
Zakres tych utworów sięga od lat 90. klubowych rytmów w wykonaniu postaci takich jak CeCe Peniston i En Vogue do nieco bardziej ezoterycznych i eterycznych utworów Cocteau Twins i Björka, które zanurzyły widzów w energii i kreatywności tamtego czasu. I chociaż mało prawdopodobne jest, aby para ta tańczyła w swoich majtkach do utworu Common People zespołu Pulp – tak jak w jednej ze scen – widzowie zauważyli, jak doskonale piosenki wzmocniły emocje opowieści. „W tym tygodniowym odcinku Love Story, długi kawałek” Fiona Apple „mnie po prostu powalił,” powiedział ktoś na X, o utworze Sullen Girl, który był odtwarzany w scenie na końcu siódmego odcinka, gdzie Bassetta boryka się z nagłym zainteresowaniem mediów, uwięziony w pozłacanym klatce w mieszkaniu loftu pary.
6. Kontrowersje
Ryan Murphy nie jest obcy tworzeniu kontrowersji swoimi serialami – udowadniając stare przysłowie, że wszelka reklama jest dobra reklamą. Love Story od samego początku towarzyszyły kontrowersje – i zyskiwał nagłówki. Na początku czerwca 2025 r., gdy Murphy opublikował pierwsze obrazy Kelly i Pidgeona jako ikonicznej pary na teraz usuniętym poście na Instagramie, prasa modowa była zszokowana, jak tanio wyglądali.
W tym samym miesiącu Jack Schlossberg, bratanek JFK Jr., oskarżył produkcję o „zarabianie na życiu mojego wujka w obrzydliwy sposób”. Gdy serial zaczął być emitowany, rozpętała się burza wokół przedstawienia byłej dziewczyny JFK Jr., aktorki Daryl Hannah, która była ukazywana jako potrzebująca, niewrażliwa i skłonna do kokainy. „Uwielbiam ten serial,” mówi Bonanne, „ale nie mogę bronić tego, jak została przedstawiona jej postać”.
Hannah napisała gościnną esej dla The New York Times – zatytułowaną „Jak może Love Story ujść z tego na sucho?” – i powiedziała: „Serial nie jest nawet odległym odzwierciedleniem mojego życia, mojego zachowania czy relacji z Johnem”. Wyjawiła także: „Od czasu emisji serialu otrzymałam wiele wrogich i wręcz groźnych wiadomości od widzów, którzy zdają się wierzyć, że przedstawienie jest faktograficzne.” „Czy esej Daryl Hannah przyciągnął więcej ludzi do oglądania serialu?” mówi MacNicol. „Nie wiem. Kontrowersje zawsze przyciągają uwagę, ale dobra dla niej, że się odważyła odpowiedzieć”.
