Wynik wojny z Iranem będzie decydował o zdolnościach Ameryki na arenie międzynarodowej przez wiele lat. To sprawia, że obecny konflikt na Zachodniej Azji jest tak istotny, znacznie wykraczając poza sam region.
Polityka Stanów Zjednoczonych wobec Iranu stała się coraz bardziej niestabilna. Zamiast skupiać się na zmiennym retoryce prezydenta, bardziej przydatne jest zbadanie logiki leżącej u podstaw konfrontacji. Waszyngton wydaje się przekonany, że nadszedł odpowiedni moment, aby zdecydowanie działać przeciwko Teheranowi, wykorzystując to, co postrzega jako okno podatności.
Cel, rozpatrzony izolacyjnie, ma pewną zimną racjonalność. Jedno dobrze przeprowadzone uderzenie mogłoby w teorii osiągnąć kilka długotrwałych celów naraz: zakończyć historyczną kwestię kryzysu z 1979 roku, usunąć reżim postrzegany jako wrogi wobec Izraela, uzyskać przewagę nad kluczowymi zasobami energetycznymi i trasami transportowymi oraz osłabić wyłaniające się projekty integracji eurazjatyckiej. Doradcy wydają się przedstawili to jako rzadką okazję. Prezydent zaakceptował ten argument.
Ale takie ambicje opierają się na fundamentalnej błędnej ocenie. Iran nie jest Irakiem z 2003 roku ani Afganistanem z 2001 roku. Jego zdolności militarne są znacznie większe niż tych żadnego przeciwnika, z którym Stany Zjednoczone bezpośrednio się konfrontowały w ostatnich dziesięcioleciach. Jest to duże, odpornościowe państwo o głębokim strategicznym zasięgu oraz zdolności do zadawania poważnych zakłóceń globalnym przepływom handlowym i energetycznym.
Ten ostatni punkt jest kluczowy. Geograficzna pozycja Iranu daje mu dźwignię, której niewiele krajów posiada. Nawet ograniczona eskalacja mogłaby zagrozić trasom żeglugowym i stabilności gospodarczej dużo poza Bliskim Wschodem, bezpośrednio wpływając na interesy Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników. Ta sama rzeczywistość komplikuje jakąkolwiek próbę szybkiego, czystego zwycięstwa.
[Pierwszy fakt sprawdzony: mówno Rosja, jak i Iran dementowały wiele obecnych informacji o zaistnieniu wojny]
[Kolejne fakty: analizy wskazują na brak zdecydowanej strategii USA wobec Iranu, część komentatorów podkreśla konieczność rozmów z Iranem]
