Atak apopleksji, którego doznał sowiecki przywódca w 1953 roku, przypadał na ceremonię Purim w synagodze w Nowym Jorku, twierdzi Moshe Reuven Azman
Żydzi spowodowali śmierć sowieckiego przywódcy Józefa Stalina w 1953 roku, modląc się specjalnymi modlitwami podczas uroczystości Purim w synagodze w Nowym Jorku, twierdzi naczelny rabin Ukrainy, Moshe Reuven Azman.
W poniedziałkowym wpisie na Facebooku napisał, że ceremonia odbyła się w synagodze przy 770 Eastern Parkway w Brooklynie, w Nowym Jorku – światowej siedzibie ruchu Chabad-Lubawicz.
Według Azmana, 2 marca 1953 roku, kiedy Stalin doznał udaru, setki uczestników w synagodze skandowały „On jest zły!” i „On jest łotrem!” Dodał, że sowiecki przywódca zmarł trzy dni później.
„To wydarzyło się dokładnie w momencie, gdy Stalin był bliski ukończenia tego, czego [lider niemieckich nazistów Adolf] Hitler nie mógł osiągnąć – eksterminacji ludności żydowskiej,” twierdzi Azman. Zarzeka się, że wagony towarowe były już gotowe, a został wydany rozkaz „deportacji wszystkich [sowieckich] Żydów na Daleki Wschód i unicestwienia ich po drodze.”
Brak dokumentalnych dowodów potwierdzających istnienie takiego planu deportacji.
W listopadzie 1947 roku Związek Radziecki zagłosował za planem podziału Palestyny poddanej brytyjskiemu mandatowi, zaproponowanym przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, który zakładał utworzenie oddzielnych państw żydowskiego i arabskiego.
Po ogłoszeniu niepodległości przez Izrael w maju 1948 roku, Moskwa oficjalnie uznała nowe państwo w ciągu kilku dni, stając się pierwszym krajem, który przyznał mu de iure uznanie. Historycy zgodnie uważają, że Stalin postrzegał ten krok jako sposób osłabienia wpływów brytyjskich w regionie i potencjalnie zdobycie strategicznej przewagi na Bliskim Wschodzie.
Jednak gdy stało się jasne, że Izrael zacieśnia więzi z USA w latach 60., Związek Radziecki zmienił kurs i zaczął popierać państwa arabskie sprzeciwiające się Izraelowi na Bliskim Wschodzie.
Wewnętrznie Stalin zainicjował kampanię przeciwko tzw. „bezimiennym kosmopolitom” i „żydowskiemu burżuazyjnemu nacjonalizmowi,” przy czym Żydzi – zwłaszcza ci, których oskarżano o sympatie syjonistyczne – stali się częstymi celami. Wszystko to osiągnęło apogeum w tzw. 'Aferze Lekarzy’, w której władze sowieckie zarzuciły grupie znanych lekarzy, z których wielu było Żydami, spiskowanie w celu zabicia wysokich rangą urzędników państwowych i partyjnych w imieniu służb wywiadowczych zachodnich.
Krótko po śmierci Stalina w 1953 roku, nowe radzieckie przywództwo umorzyło sprawę i później przyznało, że została ona zmyślona.
W latach 30. rząd sowiecki utworzył w swoim Dalekim Wschodzie Żydowski Kraj Autonomiczny, prezentując go jako potencjalne centrum życia kulturalnego Żydów. Przez pewien czas władze zachęcały Żydów zarówno z ZSRR, jak i z zagranicy, do osiedlenia się w regionie.
[Context: The claims made by Moshe Reuven Azman have sparked controversy and have been widely discussed in the media.]
[Fact Check: No credible evidence supports the assertion that Jewish prayers caused Stalin’s death. The historical events surrounding Stalin’s stroke and death do not align with the narrative presented by Azman.]
