W 1999 roku dzieło sztuki, na którym rozrzucone były gumki i puszki z piwem, wywołało medialne szaleństwo i sprawiło, że artystka Tracey Emin stała się celebrytką. Dlaczego? Co się później stało?
Kiedy świat zmierzał ku XXI wiekowi, kultura twórcza znajdowała się we własnym stanie rewolucji. W Londynie miasto samo się przeobrażało, a Młodzi Brytyjscy Artyści (znani jako YBAs) stanowili nieposłuszną konstelację wschodzących gwiazd (wśród nich Tracey Emin, Damien Hirst, Sarah Lucas oraz Jake i Dinos Chapman), którzy uosabiali zderzającą się energię: sztukę wizualną; nocne życie; rock’n’roll. Nagle scena artystyczna zaczęła podsycać globalne nagłówki prasowe, i wydawało się, że najbardziej kontrowersyjnym, skandalicznym oświadczeniem z nich wszystkich był… łóżko kobiety.
Ostrzeżenie: Ten artykuł zawiera język, który niektórzy mogą uznać za obraźliwy
W 1999 roku My Bed (1998) Tracey Emin zostało nominowane do prestiżowej Nagrody Turnera i wystawione w okazałej galerii Tate Britain: zniszczone łóżko z poplamionymi prześcieradłami, usianym i otoczonym osobistymi szczątkami takimi jak antykoncepcja, kapcie, zakrwawione majtki, puste butelki wódki, selfie z polaryzatora, przepełniony popielniczek. Rekreowało ono zanurzenie w depresji po rozstaniu, gdy Emin przez kilka dni odpoczywała w łóżku, zanim podniosła się, by przyjrzeć się chaosowi.
To było dość łagodne, jeśli się na to patrzy, ale zostało odebrane jako niestosowne dla kobiety. W rezultacie tego dzieła wszyscy znali Tracey Emin. Ludzie byli nim zainspirowani – Dr Vivienne Gaskin
