W 1770 roku Lee została uwięziona na 30 dni w Manchesterze za zakłócanie innego nabożeństwa kościelnego. Podczas odbywania kary Lee miała przeczucie, że celibat jest kluczem do czystości i stanie się fundamentem Szukających. Cztery lata później Lee miała kolejne przeczucie, że ma założyć sektę w Ameryce. W dniu 10 maja 1774 roku Lee wraz z małą grupą wyznawców, w tym bratem Williamem Lee i mężem, wypłynęła z Liverpoolu do Nowego Jorku. Dwa lata później Szukający założyli wspólnotę w Niskayuna, niedaleko Albany.
Po przybyciu do Ameryki, Lee i jej zwolennicy, którzy znaleźli się na skraju wojny rewolucyjnej (1775-1783), swoim stanowiskiem pacyfistycznym szybko wzbudzili podejrzenia i kontrowersje. Lee została oskarżona o bycie brytyjskim szpiegiem i uwięziona, gdy odmówiła złożenia przysięgi lojalności wobec stanu Nowy Jork. Twierdząc, że taka czynność jest sprzeczna z jej przekonaniami, Lee spędziła miesiące w więzieniu, aż gubernator George Clinton zabiegał o jej zwolnienie. Lee i inni Szukający byli również nękani i atakowani przez tłumy ze względu na swoje przekonania.
Lee zmarła w 1784 roku, 10 lat po przybyciu do Ameryki. Niektórzy uważają, że obrażenia, które doznała w wyniku pobicia, przyczyniły się do jej śmierci. Jednak, długo po jej śmierci, wpływ „Matki Anny”, jak nazywana była przez wyznawców, nadal wzrastał. Do 1850 roku w USA było około 5000 Szukających.
Jedną z charakterystycznych cech Lee było jej normobijające przekonanie o równości płci i społecznej. „Wszyscy byli widziani jako bracia i siostry dla wszystkich” – mówi Elizabeth De Wolfe, profesor historii na Uniwersytecie Nowej Anglii i autorka książki Shaking the Faith: Women, Family, and Mary M Dyer’s Anti-Shaker Campaign.
