Tysiące policjantów każdego dnia narażają się na niebezpieczeństwo w naszym imieniu. Ich przykład świeci zwłaszcza wtedy, gdy pamiętasz, że niektórzy tracą życie, a wielu tysięcy jest rannych w służbie każdego roku.
Jednak odwaga i poświęcenie tych jednostek nie mogą zatrzeć niepokojącego kontrastu między najlepszymi stronami brytyjskiej policji a najgorszymi – klęskami, które ujawniły się w serii niedawnych skandali.
Dlatego, wspierana przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, niezależna Komisja Kierownicza Policji doszła do wniosku, że potrzebujemy gruntownej przebudowy rekrutacji, szkolenia, oceny i awansu. A nigdzie nie potrzebujemy bardziej radykalnych zmian niż na samej górze.
Myślałem, jako były Sekretarz Spraw Wewnętrznych, że wiele wiem o policji. Jednak więcej nauczyłem się współpracując przez dziewięć miesięcy z tą śledczą komisją niż przez prawie cztery lata spędzone w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
Nauczyłem się na przykład, jak funkcjonariusze na wszystkich szczeblach stracili zaufanie do swoich przełożonych.
W ostatnim badaniu tylko 16 procent oficerów poczuło się komfortowo dyskutując o problemach i kwestionując swoich przełożonych. A wymagania stawiane przed nimi ciągle rosną.
Policjanci są zmuszeni do pełnienia obowiązków „tymczasowych sierżantów” tak często, że praktyka ta stała się endemiczna.
Sierżanci są kluczowymi liderami na pierwszej linii. Jednak ci policjanci, którzy chcą uczynić ten ważny krok na stałe, muszą zmierzyć się z całkowicie przestarzałym systemem egzaminów i kwalifikacji, co skutkuje tym, że niemal 50 procent kandydatów rezygnuje przed uzyskaniem awansu.
Następnie jest kwestia zbierania i wykorzystywania danych policyjnych, które nie znajdują się zupełnie w epoce kamienia, ale są bliskie.
Jednak to na najwyższym szczeblu w policji znaleźliśmy najbardziej niepokojące dowody na niepowodzenie, zwłaszcza jeśli chodzi o awanse.
Nie używam słowa „nepotyzm” lekko, ponieważ sugeruje ono głęboko zakorzenione traktowanie preferencyjne dla osób bliskich starszym oficerom podejmującym decyzje. Ale obawiam się, że to prawda. Przeprowadziliśmy szczegółowe badania w dyskusjach przy okrągłym stole.
Otrzymaliśmy 484 zgłoszenia na naszą „prośbę o przesłuchanie”, a prawie 1 800 sierżantów i inspektorów odpowiedziało na ankietę.
I przekaz był ten sam: istnieje kompletny brak zaufania do drabinki awansów i niechęć do wejścia na kolejny szczebel kierownictwa.
„Pipeline” osób napływających na wyższe szczeble jest znacznie niewystarczający. Nasze zalecenia mają na celu zachęcanie i wspieranie potencjalnych liderów wysokiej jakości do zgłaszania się.
Aby to zrobić, muszą mieć pewność, że otrzymają wsparcie i jednocześnie, że będą pociągnięci do odpowiedzialności.
Podejmowane przez nich decyzje często będą kwestionowane. Dlatego najwyższe kierownictwo musi inspirować tych, którzy dla nich pracują, mając zaufanie do etyki i przyzwoitości.
Niestety, dowody – jak wiele incydentów ujawniło – pozostawiają wiele do życzenia.
Z grupy 43 głównych komendantów policji i dodatkowych 220 wysokich funkcjonariuszy, Niezależne Biuro Dochodzeń Nadzwyczajnych w Policji otrzymało od 2018 roku 107 zgłoszeń dotyczących głównych urzędników, co doprowadziło do 78 dochodzeń.
Osiem głównych komendantów lub były głównych komendantów jest obecnie pod śledztwem lub czeka na postępowanie dyscyplinarne.
Nasze ustalenia popierają biały papier reformy policji rządowej, który mówi, że nowa narodowa służba policyjna powinna uwzględniać środki zapewniające transparentny proces wyboru i mianowania.
Możesz być pewny, że nasze 27 zaleceń bezpośrednio dotyczą szokujących wydarzeń w areszcie na stacji Charing Cross w Londynie, które skutkowały zwolnieniem dziesięciu funkcjonariuszy za brutalne zachowanie.
Celebrować powinniśmy tych, którzy są głęboko zaangażowani i dumni z swej pracy. I upewnijmy się również, że ta kompleksowa modernizacja stworzy nową narodową służbę policyjną, na jaką zasługują mieszkańcy tych wysp.
Musimy wiedzieć, że odrodzona siła będzie u nas w sąsiedztwie i w domach, dając nam pewność i utrzymując nas w bezpieczeństwie.
