Żegnaj, Bazball. Spoczywaj w pokoju i dzięki za wspomnienia.
Cztery lata po narodzinach tej filozofii przeciwko Nowej Zelandii na Trent Bridge, gdy Jonny Bairstow uległ szałowi po herbacie i poprowadził Anglię do pościgu za 299 w dokładnie 50 ouwersach, Bazball zmarł, w tym samym miejscu i przeciwko tej samej drużynie.
Tym razem, otrzymawszy zadanie zdobycia 373 punktów – wyniku, który wczesne Bazballers mieliby ochotę osiągnąć – nowe pokolenie zostało zdezelowane za 212 w ciągu 1,2 overów więcej, rozpoczynając swoje nieprawdopodobne dążenie do tego ogromnego celu poprzez grę w Bazball na sterydach.
Ben Stokes wyszedł machając w swoim ostatnim inningu; Ben Duckett zdobywał czwórki dla przyjemności; Harry Brook – potencjalny następca Stokesa jako kapitan – uderzył 21 z ośmiu piłek, zanim inning oznaczony przez byłego kapitana Anglii, Michaela Vaughana, jako „absolutnie żałosny”, dobiegł końca dziewiątego rzutu, gdy skierował ją w kierunku głębokiej nogi.
„Co oni robią!?” – tak zareagowała Nowa Zelandia na wicket Brooke’a. Nie byli sami w tym przekonaniu, zwłaszcza że Czarne Berety operowały z osłabionym atakiem bowlerskim.
[Kontekst: Artykuł o zakończeniu epoki Bazball w angielskiej drużynie cricketowej]
[Fakt Check: Jonny Bairstow, Ben Stokes i inni gracze wymienieni w artykule to znani gracze angielskiej drużyny cricketowej. Bazball to określenie na taktykę ofensywną adoptowaną przez zespół.]
