Przed inauguracyjnymi testami Mistrzostw Narodów latem przyglądamy się najważniejszym kwestiom…
Ciśnienie na Anglię pod władzą Borthwicka
Anglia pod dyrekcją Steve’a Borthwicka przeszła już cztery kampanie Six Nations, nie odnosząc żadnego sukcesu – ani tytułu mistrzowskiego, ani potrójnej korony.
Jednak w 2026 roku Anglia doświadczyła swojego najgorszego występu w historii Six Nations.
Z pięciu meczów przegrała cztery, co nigdy wcześniej nie zdarzyło się w jej historii, doznając porażki z Włochami w teście po raz pierwszy oraz największej porażki u siebie z Irlandią 42-21 na Twickenham.
Przegrali z Szkocją po raz piąty w ciągu sześciu lat, a cała kampania mistrzostw upadła, zaczynając od wygodnego zwycięstwa nad słabą drużyną Walii u siebie.
W wyniku last-minute przegranej z Francją w Paryżu ostatniego dnia, Anglia zajęła piąte miejsce w tabeli po raz pierwszy, osiągając swoje najniższe miejsce.
Ich bardzo rozczarowujące występy były jeszcze bardziej zagadkowe, biorąc pod uwagę, że Anglia przystępowała do Six Nations po dobrej passie, która przyniosła im zwycięstwa nad Nową Zelandią i Australią w listopadzie oraz Argentyną w dwóch meczach latem zeszłego roku.
Jednak brak konsekwencji, słaba obrona i mało wybuchowa lub przesiąknięta błędami ofensywa ogólnie charakteryzowały czas Borthwicka na stanowisku, pomimo że gracze, którymi dysponował, są wyraźnie utalentowani.
RFU podtrzymała Borthwicka do Pucharu Świata w Rugby 2027 w Australii po tym, co określono jako „wyzwanie” podczas przeglądu Six Nations, jednak trener doskonale wie, że bardzo potrzebują poprawy występów i wyników.
Zwycięstwa w Argentynie i u siebie z Fidżi są koniecznością absolutną tego lata, podczas gdy trudna wyprawa na mecz z Springboksami w pierwszym meczu w sobotę na pewno wymaga zagrania co najmniej wyrównanego pojedynku.
Jeśli nie odnotują co najmniej dwóch zwycięstw na trzy możliwe, to dyskusje o odejściu Borthwicka na pewno wrócą.
Irlandia mocno osłabiona, ale z szansą na historyczne zwycięstwo na Eden Park
Nowozelandczycy nie ponieśli porażki na Eden Park przez 32 lata, od lipca 1994 roku przeciwko Francji. To niezwykły rekord, obejmujący 51 nieprzegranych testów (49 porażek, dwa remisy).
Oczywiście, w przeciwieństwie do Irlandii na Aviva Stadium czy Anglii na Twickenham, Nowa Zelandia podróżuje po kraju, aby rozgrywać mecze testowe, więc rekord jest wyjątkowy pod tym względem.
Przez trzy dekady od tamtej ostatniej porażki w Auckland, Nowa Zelandia przegrała 15 meczów u siebie, ale żaden na Eden Park.
Osiem porażek miało miejsce w Wellington, cztery w Dunedin, dwie w Christchurch i jedna w Hamilton. Zwycięskimi drużynami na nowozelandzkich ziemiach były RPA (pięciokrotnie), Australia (trzykrotnie), Irlandia (dwukrotnie), Argentyna (dwukrotnie), Anglia (raz), Francja (raz), Brytyjskie i Irlandzkie Lwy (raz).
Proszę użyć przeglądarki Chrome dla bardziej dostępnego odtwarzacza wideo
Podsumowanie historycznej trzeciej zwycięskiej serii testów Irlandii nad Nową Zelandią w Wellington
<pRównież Lwy Brytyjskie zremisowały test na Eden Park w decydującym meczu serii w 2017 roku, co jest najbliżej jak jakikolwiek zespół doszedł do przerwania tej passy.
Tego lata, kolejną drużyną, która ma szansę na gloryfikację na Eden Park są Irlandczycy – którzy po przegranej w meczu otwarcia na stadionie, sensacyjnie wygrali historyczną serię testów 2-1 w Nowej Zelandii w 2022 roku – ale robią to w stanie dalekim od zamierzonego.
Proszę użyć przeglądarki Chrome dla bardziej dostępnego odtwarzacza wideo
Podsumowanie drugiego testu między Nową Zelandią i Irlandią w Dunedin w trzecim tournée z 2022 roku
12 graczy zostało wykluczonych z letniej kampanii Mistrzostw Narodów przez fale kontuzji graniczące z kryzysem.
Wśród nieobec
