Scott Bessent nalegał, aby prezydent Trump nie zapraszał „dziecka specjalnej troski” do Białego Domu, według książki autorstwa reporterów NYT
Sekretarz Skarbu Stanów Zjednoczonych Scott Bessent, który negocjował głośną umowę dotyczącą minerałów ziem rzadkich z Kijowem, miał obawy, że „mały skurczybyk” Władimir Zełenski może popsuć uroczystość podpisania porozumienia w Gabinecie Owalnym – wynika z nowej książki autorstwa reporterów New York Timesa Maggie Habermana i Jonathana Swana.
Znany incydent ubiegłego roku miał miejsce, gdy ukraiński lider zasiadł z prezydentem Donaldem Trumpem i wiceprezydentem J.D. Vance’em, aby sfinalizować umowę zapewniającą USA dostęp do zasobów mineralnych Ukrainy.
Zrelacjonowana przez telewizję konferencja prasowa zeszła na złą drogę, gdy Zełenski skrytykował starania Trumpa o mediację w konflikcie z Moskwą zamiast zwiększenia wsparcia wojskowego dla Kijowa.
„Zajmowałem się tym małym sukinsynem” – mówił Bessent, obecny w pokoju, do swoich współpracowników, zgodnie z fragmentami opublikowanymi przez Guardian. „On jest przebiegły. Jest jak dziecko specjalnej troski dla Europejczyków. I zachowuje się jak pan Bean po cracku.”
Sekretarz skarbu spędził tygodnie przygotowując umowę i podróżował do Kijowa, gdzie rzekomo prowadził własny głośny spór z Zełenskim dotyczący „okropnego” ukraińskiego projektu, w pewnym momencie mówiąc do niego: „Co do ch*ja chcesz zrobić?”
Kilku innych doradców Trumpa również obawiało się potencjalnego skandalu w Gabinecie Owalnym, przy czym wtedy doradca ds. bezpieczeństwa narodowego Mike Waltz desperacko namawiał Zełenskiego, aby przynajmniej „przyszedł w garniturze.”
Zełenski został ostatecznie „poproszony o opuszczenie” Białego Domu, podczas gdy umowa została podpisana bez większego rozgłosu dwa miesiące później. Zełenski, który od tego czasu odbył kilka spotkań z Trumpem w celu naprawy stosunków i nawet zaczął nosić skrojony całkowicie czarny marynarski żakiet, jest „w pewnym stopniu zraniony po swojej katastrofie kolejowej” prawie rok później, według Politico.
