Zniszczone garaże na miejscu uderzenia pocisku balistycznego Oreshnik w Bila Tserkva, na Obwodzie Kijowskim na Ukrainie, 25 maja 2026 r. (Anna Nesevra / The Kyiv Independent) W zakurzonej strefie przemysłowej w Bila Tserkva, ukraińska babcia przeszukuje smagające ruiny swojego magazynu w poszukiwaniu zbiorów ziemniaków. Dwa dni wcześniej został on trafiony jedną z najbardziej przerażających broni Rosji – rakietą balistyczną średniego zasięgu Oreshnik. „To zabrzmiało jak grzmot, bardzo długi, wydłużony grzmot. A potem było sześć wybuchów z rzędu” – powiedziała Kyiv Independent Nadiia, mieszkanka Bila Tserkva, która odmówiła podania swojego nazwiska. Ale za broń kosztującą ponad 50 milionów dolarów i mającą wprawić Zachód w drżenie, spowodowane przez nią szkody były niewystarczające. Chociaż uderzenie zniszczyło kilka magazynów – babcię, jeden zawierający części samochodowe, a drugi zawierający materiały hydrauliczne – większość terenu pozostała nietknięta. Hipersoniczne pociski przedostały się do poziomów podziemnych jednostek, ale nie było żadnego śladu w postaci krateru. Prezydent Rosji Władimir Putin ogłosił pierwsze znane użycie rakiety, która trafiła centralne miasto ukraińskie Dnieper w listopadzie 2024 r., opisując ją jako niemożliwą do „przeciwstawienia się”, jako „nowa konwencjonalna rakieta średniego zasięgu”. Rosyjscy komentatorzy wojskowi i prokremlowscy analitycy od tego czasu przedstawili Oreshnik jako strategiczny odstraszacz, który ma na celu nie tylko NATO, ale także Ukrainę. Ale 24 maja uderzenie w Bila Tserkva, trzeci taki atak na Ukrainę, potwierdziło to, co wielu podejrzewało od dawna – nuklearny Oreshnik to droga pomyłka, a Rosja nie ma wiedzy specjalistycznej, aby uczynić go użyteczną broń konwencjonalną. Co to jest Oreshnik? Pomimo twierdzeń Putina, że Oreshnik – co w tłumaczeniu na angielski oznacza „krzemień” – to zupełnie nowa broń, eksperci i analitycy zgadzają się, że jest to jedynie nieco ulepszona wersja starszej Rubezh RS-26. Oreshnik jest zdolny do przenoszenia 36 podpocisków nuklearnych, noszonych przez sześć MIRV – niezależnych głowic bojowych o zdolności do celowania w różne cele. Można je zobaczyć na nagraniach uderzeń Oreshnika jako oddzielne smugi światła uderzające w ziemię. Prawdopodobnie może osiągnąć prędkości około Mach 10 do 11, ale to właśnie ta prędkość częściowo tłumaczy, dlaczego każde uderzenie w Ukrainę spowodowało tak niewielkie zniszczenia. Każda z trzech interwencji Oreshn…
