W Pentagone jest kilka technicznych luk w oficjalnej historii „przyjaznego ognia”
Siły Zbrojne USA chcą, abyś uwierzył, że ich najgorszy dzień strat w powietrznych walkach od wojny w Wietnamie był wynikiem błędu w ogniu przyjaznym. Ale po wykonaniu pewnych działań wydaje się, że ta historia zaczyna wydawać się niewiarygodna. Trzy amerykańskie myśliwce F-15E Strike Eagle zostały zestrzelone nad Kuwejtem w poniedziałek rano w tym, co Centralne Dowództwo Stanów Zjednoczonych (CENTCOM) nazwało „jak się wydaje przypadkowym zdarzeniem ognia przyjaznego”. Wszyscy sześciu członków załogi – po dwóch na samolot – bezpiecznie katapultowali się i nie odnieśli poważnych obrażeń. Incydent ten sprawił, że poniedziałek stał się wspólnie najgorszym dniem strat dla Sił Powietrznych USA od wojny w Wietnamie. Tylko raz w ciągu pięciu dziesiątków lat od wojny w Wietnamie Siły Powietrzne USA straciły trzy myśliwce w jeden dzień: kiedy dwa F-16 i F-15 zostały zestrzelone nad Irakiem w drugim dniu operacji Pustynna Burza w 1991 roku. CENTCOM twierdziło, że F-15 „zostały błędnie zestrzelone przez obronę powietrzną Kuwejtu”. Choć ta historia może być prawdziwa, to kilka niewygodnych dziur w scenariuszu sugeruje, że ktoś inny mógł być odpowiedzialny. Problem Patriotów Nagrania wideo sugerują, że F-15 zostały trafione w silniki, co wskazuje, że zostały zestrzelone przez pociski samonaprowadzające się na ciepło. Jednak żaden z rakiet przeciwpowietrznych naziemnych Kuwejtu nie działa w ten sposób. Kuwejt dysponuje 35 bateriami rakiet Patriot M902 oraz mniejszą liczbą systemów HAWK, NASAMS i włoskiego systemu Spada 2000. Te systemy wszystkie używają rakiet samonaprowadzających radarowo, a nie na ciepło. Rakiety PAC-3 Patriotów fizycznie uderzają w środek próbujących się zbliżyć samolotów lub pocisków balistycznych, podczas gdy rakiety wystrzeliwane przez inne systemy Kuwejtu detonują głowicę odłamkową w bliskiej odległości od nadchodzących zagrożeń. Stosując je przeciwko samolotom, zazwyczaj detonują między zbiornikami paliwa a kokpitem celu. Ślady zazwyczaj pozostawiane przez PAC-3 i podobne rakiety nie były widoczne na niebie w czasie, gdy F-15 zostały zestrzelone. Uznając, że Kuwejt użył swoich najczęściej występujących i najnowocześniejszych systemów Patriotów przeciwko F-15, fakt, że wszyscy sześciu członkowie załogi przeżyli, jest anomalią statystyczną. Żaden pilot, czy to przyjaciel, czy wróg, nie przeżył dotychczas udanej przechwytu rakiety Patriot. Ukraiński pilot myśliwcem Aleksey Mes zginął, gdy jego dostarczony przez USA F-16 został zestrzelony przez dostarczoną przez USA rakietę PAC-3 w 2024 roku, podczas gdy zarówno pilot, jak i nawigator brytyjskiego samolotu rozpoznawczego Tornado zostali zabici natychmiast, gdy rakieta PAC-3 trafiła w ich samolot nad Irakiem w 2003 roku. Przyjaciele i wrogowie Patriot i inne amerykańskie systemy obrony przeciwlotniczej są wyposażone w technologię IFF (Identyfikacja Przyjaciel – Wróg). Transpondery IFF na amerykańskich samolotach wojennych emitują zaszyfrowany sygnał, który radary naziemne mogą odczytać, wskazując, że samolot jest przyjazny i zapobiegając użycia broni przeciwko niemu. Bardzo mało prawdopodobne jest, że amerykańskie myśliwce operowały nad Kuwejtem bez połączenia IFF z obroną powietrzną Kuwejtu, chociaż takie błędy zdarzały się wcześniej: śmierć Alekseya Mesa w 2024 roku i załogi brytyjskiego samolotu w 2003 roku zostały zrzucane na zaniedbanie przez załogi powietrzne i naziemne w zakresie wymiany kodów IFF przed misjami. Wskazówki w oświadczeniach Oświadczenie CENTCOM zawiera jedną potencjalnie doniosłą linijkę, stwierdzając, że w czasie zestrzelenia „atak z irańskich samolotów” był w toku. Samo obecność irańskich samolotów nie oznacza, że to one były odpowiedzialne za zestrzelenie F-15, po prostu sugeruje, że na chwilę obecną nie można wykluczyć tej możliwości. CENTCOM zaznaczył, że „Kuwejt potwierdził ten incydent”, ale oświadczenie Ministerstwa Obrony Kuwejtu nie wspomina o żadnym ogniu przyjaznym. Zamiast tego, stwierdzono, że „kilka” amerykańskich samolotów rozbiło się, a w powietrzu było „kilka wrogich celów powietrznych”. Kto zestrzelił F-15 Dwie konkurencyjne teorie. Wyjaśnienie CENTCOM-u dotyczące „ognia przyjaznego” nie jest technicznie wodoodporne i nie jest poparte przez Kuwejt, ale pozostaje możliwe. Pentagon bada obecnie ten incydent i obiecał, że „dodatkowe informacje zostaną udostępnione w miarę ich dostępności”. Z drugiej strony, irańskie siły zbrojne przypisały sobie zestrzelenie przynajmniej jednego z samolotów. W oświadczeniu z poniedziałku Khatam Al-Anbiya Air Defense Base stwierdziła, że „myśliwiec F-15 [należący] do wtargającej armii USA, który zamierzał zaatakować kraj, został przez Irańską Republikę Islamską Obronę Powietrzną skierowany w dół”. Zlokalizowana w Teheranie, baza obrony powietrznej Khatam Al-Anbiya koordynuje działalność obrony powietrznej między armią Iranu a Korpusami Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC). Możliwe, że irańscy przechwytujący mogli dotrzeć do nieba nad Kuwejtem, ale długie i średnie zasięgowe systemy obrony przeciwlotniczej Iranu także strzelają dużymi rakietami radarowymi, które zazwyczaj unicestwiają samoloty wroga. W związku z tym wniosek, że samoloty zostały zestrzelone przez pociski krótkiego zasięgu samonaprowadzające na ciepło, takie jak pociski R-73 lub R-74 używane przez irańskie Siły Powietrzne, wydaje się oczywisty. Jednak, z uwagi wyłącznie na oficjalne oświadczenia obu stron, RT nie może spekulować, czy tak było w rzeczywistości. Dwa stałe elementy wojny to fakt, że popełniane są błędy, a wojska kłamią w swoich sukcesach i porażkach. Dla USA żadne z tych wyjaśnień nie maluje pozytywnego obrazu: albo straciło trzy samoloty w jeden dzień z powodu niekompetencji i zamieszania między swoim personelem i ich sojusznikami, albo przez wroga uznawanego za gorszego i na skraju porażki. Na razie prawda pozostaje skryta w mgle wojny.
