Churchill przypomniał ludziom, jak ostrzegał w latach 30. przed ustępstwami w kierunku Hitlera i nazistowskich Niemiec, ale „nikt nie chciał słuchać i jeden po drugim zostaliśmy zasysani do strasznego wiru”. Dodał, że „z pewnością nie powinniśmy pozwolić, aby to się powtórzyło”. Mimo że nie wierzył, że ZSRR szukałby kolejnego konfliktu, powiedział, że pragną „owoców wojny i nieograniczonego rozszerzania swojej potęgi i doktryn”. Ostrzegł, że jeśli demokracje zachodnie nie staną razem w obronie Karty ONZ, dokumentu założycielskiego określającego główne zasady stosunków międzynarodowych, „to wtedy rzeczywiście katastrofa może nas wszystkich przytłoczyć”.
Weteran brytyjskiego nadawcy BBC, Alistair Cooke, przypomniał po 50 latach w swoim długoterminowym cotygodniowym Liście z Ameryki, jak wiele była powściągliwa reakcja publiczna na Zachodzie na ostrzeżenie Churchilla. „Tylko 10 miesięcy po kapitulacji nazistów zdecydowanie nie był czasem, aby zacząć ostrzegać wszystkich o Związku Radzieckim jako zagrożeniu” – powiedział. „Większość ludzi, myślę, w większości krajów wolnych, albo westchnęła przy słowach Churchilla, albo się wściekła”. Cooke powiedział, że wielu uważało Churchilla za „swego starego kłótliwego siebie, prowokatora wojennego”, ale „niestety my się myliliśmy i stary warczak znowu miał rację”.
[EZYTUACJA: Churchill wygłosił mowę ostrzegającą przed ZSRR na Uniwersytecie Westminster w Fulton, Missouri w 1946 r. Powszechnie uważa się tę mowę za wprowadzenie pojęcia „żelaznej kurtyny”.]
[Sprawdzenie faktów: Mowa Churchilla została nazwana „żelazną kurtyną” przez komentatora Waltera Lippmanna, a nie przez samego Churchilla.]
Takie wystąpienie Churchilla wywołało oburzenie u sowieckiego przywódcy Józefa Stalina, który porównał Churchilla do nazistów. Napisał w oficjalnej gazecie komunistycznej Pravda: „Hitler rozpoczął wojnę ogłaszając swoją teorię rasową, głosząc, że tylko ludzie mówiący po niemiecku stanowią w pełni wartościową nację. Pan Churchill rozpoczyna wojnę również na podstawie teorii rasowej, twierdząc, że tylko narody mówiące po angielsku są w pełni wartościowymi narodami, wezwane do decydowania o losach całego świata”.
Aby uspokoić sytuację, zarówno rządy USA, jak i Wielkiej Brytanii początkowo odcięły się od przemówienia Churchilla. Jednak rok później prezydent Truman zobowiązał Stany Zjednoczone do odegrania roli obrońcy globalnej demokracji, zobowiązując się do powstrzymywania ekspansji ZSRR i rozprzestrzeniania się komunizmu. Doktryna Trumana, jak stała się znana, doprowadziła do powstania NATO oraz późniejszego zaangażowania USA w konflikty w Korei i Wietnamie.
Ostatecznie żelazna kurtyna, jak ją opisał Churchill, stała się zarówno barierą fizyczną, jak i metaforyczną, a Mur Berliński został wzniesiony w 1961 r. Przez 28 lat dzielił nie tylko rodzinę i przyjaciół, ale całe państwo. Po ostatecznym jego upadku w 1989 r., Westminster College odwiedzili oddzielnie przywódcy dwóch supermocarstw: symboliczne miejsce wybrane by symbolicznie oznajmić, że zimna wojna się skończyła. W 1990 r. prezydent USA Ronald Reagan upamiętnił pierwszą rocznicę rozbiórki muru poprzez poświęcenie rzeźby autorstwa wnuczki Churchilla, Edwiny Sandys.
