7. Masa i ruch
Przekształcona przez obiektyw fotografa w rozmazane linie prędkości przyspieszające za starannie skalibrowanym pchnięciem jej wypolerowanego krążka do curlingu, Szwajcarka Briar Schwaller-Huerlimann, rywalizująca w meczu mikstów przeciwko Kanadzie w czwartym dniu zawodów, wydaje się stać się jednym z kamienia. Ich świadomości się scalają. Takie rozmywanie materii w umysł i na odwrót, echem jest upłynnienia masy i ruchu, które osiągnął Umberto Boccioni w swojej rzeźbie z brązu przedstawiającej „Unikalne formy ciągłości w przestrzeni” (1913) – dzieło tak filozoficzne, jak i fizyczne.
8. Lewitacja człowieka
Zakotwiczona między gracją a grawitacją, pomiędzy dopracowaną kontrolą a spokojnym uleganiem prawom natury, fotografia białoruskiego rodaka Anastasii Andryianavy z Drużyny Indywidualnych Neutralnych Sportowców, rywalizującej w treningach narciarstwa dowolnego w konkurencji skoków akrobatycznych dzień ósmy zawodów (14 lutego) w Livigno Snow Park, wydaje się testować granice ludzkiej lewitacji. Izyolowana w przestrzeni, nieważka, a jednak przyspieszająca, jakby alchemicznie przetworzona przez szum prędkości i mroźne powietrze w czystą aerodynamiczną formę, jej zawieszenie w zawieszeniu przypomina obraz „aeropitturalny” włoskiego artysty powojennego Tullio Craliego z 1939 roku, „Zanim otworzy się spadochron”, który również łączy geometrie formy i lotu.
9. Godność w zniszczeniu
Obrazy amerykańskiej łyżwiarki figurowej Ilia Malinina, którego spektakularne backflipy zachwycają publiczność i sędziów, spadającego na lód podczas konkursu mężczyzn w rywalizacji solowej w dniu siódmych zawodów w Mediolanie, ujawniają godność w niszczeniu. Z kręgosłupem skręconym i rękami podtrzymującymi przeciwko marmurowo-białej powierzchni, zgruchotaniem Malinina w pełni unikać porównania do rzymskiej rzeźby Zabijającego Gladiatorem (kopia z II wieku p.n.e. zaginionego greckiego dzieła sprzed stu lat), która znakomicie uchwyciła niezręczne aksele i rotacje masywnego umysłu walczącego z porażką.”
10. Pływanie w kosmosie
Zdjęcie południowokoreańskiego snowboardzisty Geonhui Kim rywalizującego w rundach kwalifikacyjnych halfpipe’u w piątym dniu zawodów w Livigno Snow Park – jego odwrócone ciało skulone pod deską i zatopione na zawsze w firmamencie lodowego śniegu – uchwyciło poczucie ekscytującego napędu. Wisząc nieważko pod nazwą marki „NITRO”, emblazoned na jego desce, otoczony gęstym połyskiem świecących kryształów, sportowiec wydaje się niemal jak pływająca cząsteczka, spryskana w zasłonę rozmieszczonych elementów. Oceniane zawieszenie koloru i energii przypomina wzniosłe zbicie kształtu i formy w wywalanych sztukach z emalii Jacksona Pollocka.
11. Cienie rzucające cienie
Cienie mają sposób mechanizowania ruchu. Zanonimizowany w ciemności, postać uwięziona w cieniu często wydaje się zredukowana do archetypalnej formy – ciała granic, które jakoś przekraczają granice. Takie jest moc międzynarodowego zdjęcia sportowców zrobionego trzeciego dnia zawodów na stadionie narciarstwa biegowego Tesero w Lago di Tesero (Val di Fiemme). Rzucające cienie cienie, te surowe, a mimo to niewyraźne figury przypominają kontury futurystycznych eksperymentów polegających na obnażaniu siły z formy. W obrazie abstrakcyjnej prędkości






