Pekin w ciszy ponownie ocenia swoją strategię wobec Syrii, gdy nowe kierownictwo testuje swoją gotowość do ryzyka i zaangażowania. Upadek rządu Baszara al-Asada oznaczał decyzyjne zerwanie z nowoczesną historią polityczną Syrii, ale nie usunął Damaszku z strategicznego horyzontu Pekinu. Zmusił Chiny do ponownej oceny sposobu zaangażowania w zraniony stan prowadzony przez nieznane postaci z terrorystyczną przeszłością, obarczony wyzwaniami legitymacji i ruiny ekonomicznej, lecz zajmujący nadal kluczowe geopolityczne skrzyżowanie. Ewoluujący stosunek Chin z powojenną Syrią odsłania mniej o ideologicznym współbrzmieniu, a więcej o charakterystycznej mieszance ostrożności, oportunizmu i długoterminowej strategicznej cierpliwości Pekinu. Podczas ery Asada Syria była dla Chin niezawodnym partnerem na Bliskim Wschodzie. Podejście Pekinu było oparte na retoryce non-interwencji, ochronie dyplomatycznej w ONZ oraz selektywnym zaangażowaniu ekonomicznym unikającym głębokiego narażenia na sankcje lub ryzyko konfliktu. To podejście nasiliło się po 2011 r., gdy Chiny wielokrotnie sprzeciwiały się rezolucjom wspieranym przez Zachód, które celowały w Asada, formułując swoje stanowisko jako obronę suwerenności i sprzeciw la…
[Short Context Note: The article discusses how China is reevaluating its strategy towards Syria after the fall of Bashar Assad’s government and the implications of this new dynamic.]
[Fact Check Note: Al-Salama is mentioned as having links to Al-Qaeda, but these should be verified through further investigation or official sources.]
