To, że spotkało się to z pozytywnym odzewem tego grona fanów, można było przewidzieć, ale dla niektórych zaskoczeniem okazała się inna podstawowa grupa docelowa show: kobiety, a konkretnie kobiety heteroseksualne. Od Cosmopolitan po NPR wiele mediów zastanawia się, dlaczego sceny seksu męsko-męskiego w show rozbudziły tak bardzo kobiece emocje. Należy jednak zauważyć, że nie jest to wcale takim zaskoczeniem – biorąc pod uwagę długą historię zaangażowania kobiet w tego rodzaju materiał, na papierze, jeśli nie na ekranie.
Od lat 60., na pewno, dobrze udokumentowane jest, że opowieści o romansach i erotyce męsko-męskiej cieszą się dużym zainteresowaniem wśród publiczności kobiecej. Jednym z znaczących przypadków tego było, gdy fanki wtedy nowego serialu SF Star Trek zaczęły sobie wyobrażać, co mogłoby się dziać pomiędzy Kapitanem Kirk’iem a Spockiem. Pisały swoje własne, skomplikowane historie, w których ci dwaj bohaterowie byli kochankami, tworząc to, co stało się znane jako „slash” fiction, specyficzny rodzaj fan fiction łączący postacie tej samej płci.
W świecie przedinternetowym trudno sobie wyobrazić, jak ta bardzo konkretna grupa fanek z nietypową fantazją mogła się połączyć, ale znalazły sposób, wyjaśnia Lucy Neville, autorka książki „Girls Who Like Boys Who Like Boys: Women and Gay Male Pornography and Erotica” z 2018 roku. „Rozmawiałam z wieloma kobietami, które interesowały się fanfikiem w latach 60.,” mówi. „Wszystko toczyło się wokół skserowanych zinów. Zabierały je na wydarzenia dla fanów i starały się wypatrzeć inne 'slashers’. Tworzyły małe podgrupy, wymieniały się zinami i czytały wzajemne opowiadania. Było to bardzo organiczne i wywodzące się z bazy.” Jednak nadejście internetu w latach 90. dało fanom bardziej żyzne pole do twórczego działania wokół postaci telewizyjnych.
Spytałam kobiety, czy kiedykolwiek fantazjowały o byciu mężczyzną uprawiającym seks, i ponad połowa próbki, prawie 300 kobiet, odpowiedziała: 'Tak, zawsze to robiłam’ – Lucy Neville
Świat wydawniczy i literacki również ma długą historię kobiet tworzących i cieszących się opowieściami romantycznymi o mężczyznach. W latach 70. w Japonii grupa artystek znana jako Grupa 24 Roku zaczęła tworzyć tzw. shōjo manga – japońskie komiksy adresowane do dziewcząt, które czasem eksplorowały relacje męsko-męskie. W latach 80. i 90. ewoluowało to w scenę yaoi lub Boys’ Love, która skupia się wyłącznie na opowieściach o związkach seksualnych między mężczyznami, zazwyczaj pisanych przez kobiety.
