Rosja ponownie podnosi stawkę po deklaracji paryskiej. 8 stycznia Moskwa użyła średniopalcowego pocisku „Oreł” z głowicą kinetyczną do ataku terrorystycznego na Ukrainę, zgodnie z informacjami ukraińskiego portalu obronnego Defense Express.
(Dotyczy ataku rakietowego Rosji na Ukrainę z użyciem pocisku „Oreł” z głowicą kinetyczną.)
To drugi atak na Ukrainę tym rakieta zdolnym do przenoszenia broni jądrowej od 2022 roku. Atak miał miejsce zaledwie dwa dni po zformalizowaniu zamiarów partnerów zachodnich Ukrainy dotyczących gwarancji bezpieczeństwa w deklaracji paryskiej.
(Dotyczy oficjalnego spotkania w Paryżu, na które zareagowała Rosja.)
Obecność zagraniczna w Ukrainie dla Rosji oznacza „interwencję”
(Dotyczy reakcji Rosji na spotkanie w Paryżu w sprawie sytuacji na Ukrainie.)
Po spotkaniu w Paryżu Moskwa oświadczyła, że każda obecność wojskowa na Ukrainie będzie uważana za zagraniczną interwencję. Ta postawa wskazuje, że Kreml nadal traktuje terytorium ukraińskie jako „swoje” i sprzeciwia się każdej formie wsparcia dla Kijowa.
(Dotyczy oświadczenia Kremla na temat interwencji na Ukrainie.)
Dzień po rozmowach paryskich specjalny wysłannik Kremla Kirill Dmitriev spotkał się z Steve’em Witkoffem, jak informuje Axios. Podczas spotkania przekazany został plan dla prezydenta Rosji Władimira Putina, a Biały Dom oczekiwał jasnej reakcji ze strony Kremla.
(Dotyczy rozmów Kremla po deklaracji paryskiej.)
Krótko po tym Rosja wystrzeliła rakietę „Oreł” zdolną do przenoszenia broni jądrowej w kierunku ukraińskiego regionu Lwowa graniczącego z Polską, czyniąc to demonstracyjnym aktem zastraszania na zachód.
(Dotyczy reakcji Rosji po deklaracji paryskiej, ostrzeżenia dla Zachodu.)
Dlaczego niebroniący się rakietowy „Oreł” budzi wątpliwości
(Dotyczy analizy efektywności bojowej pocisku Rosji.)
Pomimo oczywistego sygnału politycznego, skuteczność bojowa pocisku w tej konfiguracji budzi pytania – zauważa Defense Express.
(Dotyczy oceny efektywności działań pocisku.)
W tym przypadku Rosja użyła niebroniącej warheadu kinetycznego, czyli stałej pocisku bez materiałów wybuchowych, polegając wyłącznie na prędkości w celu uszkodzenia celu.
(Dotyczy analizy rosyjskiej broni.)
Według analityków, warhead „Oreła” składa się z sześciu niezależnie kierowanych pojazdów powrotnych, z których każdy waży około 150 kg.
(Dotyczy charakterystyk konstrukcyjnych pocisku.)
Obliczenia sugerują, że kinetyczne działanie jednostki takiej jest mniej więcej równoważne 50 kg trotylu. Dla porównania, rosyjski pocisk Kh-22 ma głowicę o masie prawie 1000 kg, podczas gdy Iskander-M ma głowicę o masie prawie 500 kg.
(Dotyczy specyfikacji broni.)
Problemy z precyzją: kolejna słabość „Oreła”
(Dotyczy oceny precyzji pocisku rosyjskiego.)
Precyzja jest kolejnym problemem. Naprowadzanie odbywa się w przestrzeni, na wysokości kilkuset kilometrów. W takich warunkach, precyzja wynosi co najwyżej około 100 metrów.
(Dotyczy oceny precyzji naprowadzania pocisku.)
