Niemcy wydawali się cieszyć swoją własną brutalnością tego letniego poranka w Atenach. Gdy mężczyźni zostali szybko zedrani z samochodów i spędzeni na miejsce stracenia, fotograf był na miejscu, by utrwalić każdy krok ścieżki ku śmierci.
Przez kolejne cztery godziny, w dolinie na skraju miasta, plutony egzekucyjne rozstrzeliwały ofiary partiami po 20. Na koniec, krew leżała w kałużach na rozgrzanym przez słońce gruncie, a 200 członków ruchu oporu było martwych w jednej z najgorszych okrucieństw niemieckiej okupacji Grecji.
Wspomnienie tamtego poranka – 1 maja 1944 roku – zostało dramatycznie ożywione po ukazaniu się kontrowersyjnej serii 12 fotografii wystawionych na sprzedaż na eBay przez kolekcjonera specjalizującego się w pamiątkach Trzeciego Rzeszy.
Obrazy przypominają o okropnej brutalności metod niemieckiej armii. Ale niosą też bardziej podnoszącą na duchu wiadomość.
Ktoś patrzący na zdjęcia kolumny skazanych maszerujących na swoje spotkanie z śmiercią na strzelnicy w Kaisariani na wschodnich przedmieściach Aten, na pewno zostanie poruszony ich dumą i oporem. Ich ramiona są proste, a postawa spokojna i godna.
Kiedy czekali na uderzenie kul, jeden stał z rękami sztywno z boków, jak na placu apelowym. Inny podnosił zaciśniętą pięść w pozdrowienie dla swoich towarzyszy i sprawy. Większość tych mężczyzn była komunistami, uwięzionymi przez własny rząd przed inwazją Niemców.
Historia Masakry w Kaisariani dotyczy równie bardzo odwagi i oporu antynazistowskiego ruchu zbrojnego, co zbrodni hitleryzmu. Okrucieństwo jest wypalone w pamięć narodu, ale choć jest dobrze udokumentowane relacjami świadków, do tej pory nie było dowodów wizualnych, aby obrazować jego okropieństwo.
Ofiary były więźniami niemieckiego obozu koncentracyjnego Haidari w północno-zachodnich Atenach. Służył on jako obiekt przejściowy dla Żydów, z których większość trafiła do Auschwitz. Ale mieścił też około 600 więźniów politycznych, niemal połowę z nich stanowili komuniści, którzy byli więzieni przez autorytarny reżim generała Ioannisa Metaksasa.
