Z rogu stołu w kawiarni Virmenka, trzy dni po tym, jak dron Shahed uderzył w centrum Lwowa w XVII-wieczny klasztor bernardynów, zastanawiam się, jak złożona historia Ukrainy ujawnia jej podatność nie tylko na imperializm rosyjski, ale także na uproszczenia ze strony Zachodu.
Trzy damy w wieku około 50 lat siedzą naprzeciwko mnie, jedna poprawia sobie szminkę. Być może przyszły tu jako buntownicze nastolatki, gdy Virmenka przyciągała ukraińskich dysydentów przed upadkiem Związku Radzieckiego, albo później, na początku lat 90., gdy dysydent i polityk, Viacheslav Chornovil, zachęcał ludzi do wspierania demokracji w delikatnym nowym ukraińskim państwie, albo podczas Pomarańczowej Rewolucji w 2004 roku, czy też podczas majdanu w 2014 roku.
Chornovil, który spędził 15 lat w więzieniu lub na zesłaniu przez Związek Radziecki, zmarł w szarpanym wątkami samochodowym wypadku w 1999 roku, jednak chmury i podejrzenia towarzyszą historii Ukrainy, jakiego pragnie jej gigantyczny sąsiad z trzech stron. Ostatnio ów sąsiad osiągnął sukces w zaciemnianiu umysłów coraz bardziej nedznego prezydenta Ameryki i jego zwolenników, którzy uważają, że kraj to państwo upadłe, które nie powinno opierać się rosyjskiej agresji i nie jest godne uwagi Zachodu, nie mówiąc już o szacunku.
„Wrogość wobec Ukrainy staje się linią partyjną na prawicy MAGA”, napisała Cathy Young rok temu w konserwatywnej „Quillette” po zasadzkach w Owalnym Gabinecie i zawieszeniu dostaw obrony powietrznej oraz wsparcia wywiadowczego dla Ukrainy ze strony USA.
Mimo wznowienia tychże, wszystko zostało uporządkowane tak, aby nie uzyskać więcej bezpośredniej pomocy militarnej, opóźnień wcześniej zatwierdzonej pomocy, a teraz ograniczeń na Liście Priorytetowych Wymagań Ukrainy (PURL), która zastąpiła bezpośrednią pomoc, pozwalając krajom NATO na zakup amerykańskiej broni dla Ukrainy – ponieważ niektóre z najbardziej istotnych broni, jak pociski przeciwlotnicze, stały się teraz konieczne w zamieszaniu i nieudanej Iranowskiej zagrywce Ameryki.
Faktem jest, że Trump i jego zwolennicy z MAGA dominują teraz narrację o Ukrainie, twierdząc, że sądzą o sobie w duchu rzeczywistości i rzekomej ukraińskiej zdradzie – to tylko ostatni wyczyn Rosji w zniekształcaniu historii, która sięga aż pół tysiąca lat przed zbudowaniem tamtego klasztoru i kościoła św. Andrzeja w początkach lat 1600. Jak się okazuje, ten kościół zastąpił wcześniejsze kościoły z XV i XVI w., które być może zostały zbudowane na wcześniejszych strukturach datowanych na XIII i XIV w. w ramach królestwa ruskiego Danyła Romanowicza i jego syna księcia Leva, od którego nazwano Lwów.
Ostatnio, ambasador ONZ z Rosji, Vasily Nebenzia, powołał się na te czasy sprzed 800 lat jako uzasadnienie agresji swojego kraju, powtarzając linię Putina, że imperium Kyiwske Rus, kwitnące od IX do połowy XIII wieku, aż do zniszczenia przez mongolskie hordy, było Rosją, a Ukraina zawsze była sztucznym pomysłem. Ambasador Ukrainy w ONZ, Andrij Melnyk, nazwał tezy bezsensownymi, mówiąc, że Moskwa była bagnem pełnym kumaków, podczas gdy Kijów kwitł wówczas.
