Inni partnerzy to Gmina Prisztina, skąd rozpoczęła się deportacja uchodźców pociągiem, oraz Gmina Hani i Elezit, która pracuje nad nowym muzeum w wiosce Bllace, przez którą przeszło ponad 400 000 uchodźców podczas bombardowania Jugosławii przez NATO, gdy siły serbskie zaostrzyły kampanię deportacyjną.
Transport wagonu kolejowego na miejsce w Prisztinie został przeprowadzony przez firmę Sigma, specjalizującą się w obsłudze najbardziej zaawansowanych dźwigów w Kosowie, i to bez opłat.
Bajram Sylejmani, współwłaściciel firmy Sigma, wspomniał, że miał zaledwie dwa miesiące, gdy jego rodzina została wypędzona pociągiem w 1999 roku.
„Byłem bardzo młody, więc oczywiście nie pamiętam zbyt wiele, ale dziś jestem niezmiernie szczęśliwy, że moja rodzina jednomyślnie zdecydowała się wesprzeć inicjatywę stworzenia muzeum. Wszystko, co mamy, oddamy na to miejsce, a przynajmniej nasze maszyny” – powiedział Sylejmani.
Naser Krasniqi, dyrektor generalny Infrakos, przedsiębiorstwa publicznego zarządzającego usługami kolejowymi, które zainstalowało tory dla wagonu-muzeum, powiedział, że to „nie tylko obiekt. To jest świadectwo. Żywe muzeum wspomnień, których nie śmiemy zapomnieć.
„To jest głos tych, którzy odeszli w łzach, dzieci, które płakały, rodziców, którzy utrzymywali swoje rodziny przy życiu wyłącznie dzięki przekonaniu, że wrócą” – dodał.
„Jako dyrektor generalny, ale przede wszystkim jako człowiek, jestem niezwykle zaszczycony, że mieliśmy okazję przyczynić się do tej pracy pamięci. To nasz obowiązek moralny: zachować historię, edukować młodsze pokolenia i zapewnić, że nikt nigdy nie doświadczy takiej tragedii ponownie” – dodał.
[Context: The content is about the creation of a new museum in the village of Bllace, Kosovo, to commemorate the deportation of refugees during the NATO bombing of Yugoslavia in 1999.]
[Fact Check: The CEO mentioned is Naser Krasniqi ok left the refugees in tears, serbian forces did. This article needs fact check which is important fro the professional competance of the news outlet]
