<!–
<!–
<!–
<!–
<!–
<!–
Kurdyjczyk, który trzy razy przedostał się do Wielkiej Brytanii, kłamiąc o swoim pochodzeniu i który został skazany na więzienie za handel narkotykami, otrzymał odroczenie deportacji.
Serwan Jamal Mohammad twierdził, że jest Iranem, gdy po raz pierwszy wjechał do kraju dwadzieścia lat temu, ale później przyznał, że pochodzi z Iraku.
W ciągu swoich dziewięciu lat w UK zgromadził siedem skazujących wyroków – jeden z nich zaopatrzył go w czteroletnią karę więzienia za dostarczanie narkotyków klasy A.
Po dwukrotnym deportowaniu dwukrotnie powrócił i teraz wygrał odwołanie w Wyższej Izbie Trybunału ds. Imigracji i Azylu, co oznacza, że odbędzie się postępowanie sądowe.
Sędzia Wyższej Izby stwierdził, że Urząd do Spraw Wewnętrznych był w błędzie, twierdząc, że nie ma realnej perspektywy poddania go torturom.
Pan Mohammad urodził się w Halabja w regionie Kurdystanu w Iraku w 1986 roku.
Po raz pierwszy przybył do Wielkiej Brytanii w listopadzie 2006 roku, korzystając z azylu pod fałszywym nazwiskiem i twierdząc, że jest Iranem.
W okresie między 2006 a czerwcem 2015 r. zgromadził siedem skazań za różne przestępstwa – w tym za napaść seksualną, jazdę bez ubezpieczenia i dyskwalifikację, groźne zachowanie oraz dostarczanie narkotyków klasy A.
W ciągu swoich dziewięciu lat w UK Serwan Jamal Mohammad zgromadził siedem skazań – jeden z nich zaopatrzył go w czteroletnią karę więzienia za dostarczanie narkotyków klasy A
Skazanie za dostarczanie narkotyków klasy A skutkowało czteroletnim wtrąceniem do więzienia.
W tym okresie ujawnił swoje prawdziwe nazwisko i pochodzenie, a w lutym 2015 roku podpisano nakaz deportacji.
Po powrocie do Iraku w czerwcu 2015 roku, opuścił kraj i ponownie przybył do Wielkiej Brytanii w marcu 2016 roku, ubiegając się o azyl pod pretekstem ryzyka związanego ze śmiercią ojca.
To żądanie oraz kolejne odwołanie zostały odrzucone.
Dobrowolnie wrócił do Iraku we wrześniu 2017 r., ale powrócił, dotarł do Francji w 2019 r., a następnie wrócił na Kurdystan w 2020 r.
We wrześniu 2021 r. pojechał do Turcji i poślubił kobietę znaną jedynie jako SH.
Podróżowali po Europie, ale się rozłączyli, a pan Mohammad ponownie dotarł do Wielkiej Brytanii w czerwcu 2022 r., twierdząc, że ubiega się o azyl.
W marcu 2023 r. SH, która pozostała w Europie kontynentalnej, urodziła ich syna. Para nadal przebywa za granicą.
W maju 2023 r. złożono wniosek o postępowanie sądowe, a w czerwcu 2023 r. został on zwolniony z aresztu imigracyjnego.
Po dalszych przesłuchaniach sprawa została teraz rozpatrzona przez sędziego Wyższej Izby.
Sędzia Wyższej Izby Hugo Norton-Taylor przyznał wniosek o postępowanie sądowe i stwierdził, że Urząd do Spraw Wewnętrznych musi pokryć 90% kosztów pana Mohammad’a.
Stwierdził, że Urząd do Spraw Wewnętrznych popełnił błąd, dochodząc do wniosku, że nie ma realnej perspektywy, aby pan Mohammad był w ryzyku poddania się torturom lub nieludzkiemu traktowaniu.
Jednak doszedł do wniosku, że Urząd do Spraw Wewnętrznych miał rację, twierdząc, że nie ma ryzyka, że padnie ofiarą zbrodni honorowej.
Sędzia Norton-Taylor powiedział: 'Niewątpliwie w irackich sprawach o ochronę proponowany cel powrotu jest bardzo istotnym czynnikiem przy ocenie, czy jednostka będzie narażona na złe traktowanie zgodne z art. 3.’
'[Pan Mohammad] stanąłby w obliczu trudności w ustaleniu, czy jest w rzeczywistości nieudokumentowany i czy nie może uzyskać ponownie dokumentów.’
<p class="mol-para-with-font]'[Urząd] miał racjonalne podstawy do stwierdzenia, że [pan Mohammad] miał najprawdopodobniej odpowiednie dokumenty ostatnio będąc w KRI w 2021 r.
<p class="mol-para-with-font]'Mówiąc to, nie można było racjonalnie stwierdzić, że było niemalże nieuniknione, iż Sąd Pierwszej Instancji uznałby takie trudności za nie do pokonania.
<p class="mol-para-with-font]'Uważam, że wniosek [Urzędu] określony w Decyzji 1 w odniesieniu do Kwestii 1 jest irracjonalny.'
<p class="mol-para-with-font]'Było irracjonalne, że doszła do wniosku, iż nie ma realnej perspektywy, aby Sędzia Sądu Pierwszej Instancji uznał, że [pan Mohammad] zostałby usunięty przez Bagdad jako bez dokumentów powrotny, a więc w zagrożeniu przed złym traktowaniem zgodnie z art. 3.'
