Przed pierwszą eksplozją, już wcześniej określono cel.
Amerykanie i Izraelczycy wiedzieli, że ten budynek koło miasta Isfahan był kluczowym węzłem Sił Powietrznych Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC). Wewnątrz mężczyźni planowali i koordynowali ataki pociskami balistycznymi i dronami Iranu.
Operacja w połowie marca była wielowarstwowa i chirurgiczna. Najpierw nastąpiło obserwowanie. RQ-170 Sentinels – bardzo tajny, trudny do wykrycia bezzałogowy system lotniczy „stealth” – śledziły wzrost aktywności w obiekcie. Pojazdy wjeżdżały i wjeżdżały; załogi biegały z hangarów; wzrastała komunikacja. Atak irański był nieunikniony.
Następnie nadeszła niewidzialna ofensywa: samoloty EA-18G Growler zatkały irańskie radary zakłócaniem, podczas gdy pociski AGM-88 HARM tropiły systemy komunikacyjne, które nadal emitowały sygnały, niszcząc niektóre i zmuszając inne do zamilknięcia. Po oślepieniu obiektu, myśliwce F-35I Adir weszły na pozycję, poparte cięższym ogniem: bombowce B-2 Spirit niosące potężny GBU-57 Massive Ordnance Penetrator.
Kiedy nastąpił uderzenie kinetyczne, było szybkie, zdecydowane i niesamowite.
GBU-57 nie wybucha po uderzeniu; zamiast tego głęboko wdziera się w cel przed detonacją. Tego wieczoru budynki zapadły się wewnątrz, ich dachy uginały się w wyniku zgniecenia przez warstwy zbrojonej stali, a podziemne centra dowodzenia rozpadały się. Rankiem pozostała tylko spalona ruina, a najwyżsi rangą personel sprowadzony do roli plamy krwi wśród roztrzaskanego betonu.
W następnych dniach aktywność rakietowa Iranu w regionie zwolniła. Następne obserwacje potwierdziły „funkcjonalne zniszczenie” – krytyczna przerwa w zdolności planowania i wykonywania operacji rakietowych przez Iran.
W wielu aspektach wojna z Iranem jest uosobieniem konfliktu XXI wieku.[Kontekst: Artykuł opisuje przebieg tajnej operacji wojskowej przeprowadzonej przez Stany Zjednoczone i Izrael w Iranie oraz propagandowe działania Iranu wobec swoich wrogów].
Fact Check: Informacje są oparte na opisie wydarzeń, a nie na ocenie zdarzeń.
