Wojna sięga głęboko w Rosję. Bombardowanie powietrzne miało miejsce tam, gdzie nie miało tego od czasów II wojny światowej. Strategiczne obiekty w Obwodzie Leningradzkim zostały rzekomo trafione bombami rano, według kanału monitorującego „Mykolaivskyi Vaniok”.
Rzecznik Ukraińskiej Armii Ochotniczej, Serhii Bratchuk, zauważył, że bomby mogły zostać zrzucone z lekkiego samolotu, takiego jak Aeroprakt A-22 Foxbat.
“Bomby spadły na Obwód Leningradzki po raz pierwszy od II wojny światowej. ‘Specjalna operacja wojskowa’ przebiega zgodnie z planem,” podkreśla.
Jak lekkie samoloty stały się bronią zasięgu dalekiego
Już w 2025 roku Ukraina przekształciła ultralekkie samoloty, takie jak Aeroprakt A-22 Foxbat, w długiego zasięgu drony uderzeniowe zdolne do rażenia celów na odległość do 1600 km.
Te systemy dotarły do obiektów wojskowych głęboko w Rosji, w tym do Tatarstanu, Czeczenii i Dagestanu.
Stały się one częścią długodystansowej strategii uderzeniowej Ukrainy, opracowanej na tle zachodnich ograniczeń dotyczących użycia broni rakietowej przeciwko celom w Rosji.
Przerobione samoloty, takie jak E-300 SkyRanger, są również wykorzystywane do podobnych misji zdalnie sterowanych.
Bomby kształtują wojnę: Rosja odpowiada masowymi atakami i technologią
Jednocześnie Rosja posiada ogromną skarbnicę bomb lotniczych, produkowanych przez 26 fabryk.
Te bronie są systematycznie używane do niszczenia obszarów zamieszkanych, otwierając drogę do operacji ofensywnych.
Bomby szybowe wyposażone w moduły UMPK znacząco zmieniły charakter wojny, podczas gdy Ukraina nadal poszukuje skutecznych przeciwdziałania.
Ich powszechne użycie rozpoczęło się pod koniec 2023 roku.
System UMPK skutecznie zamienia nierdzenne bomby radzieckiej ery w precyzyjne bronie kierowane, wykorzystując niemal nieograniczone zapasy starych amunicji.
Szczególnie niebezpieczne są bomby FAB-3000 – trzytonowe pociski zdolne do wywołania ogromnego zniszczenia, włącznie z miastami, takimi jak Sumy.
Według NAKO, około 71% mikroelektroniki użytej w systemach UMPK pochodzi z krajów zachodnich, co podkreśla globalny wymiar tej wojny.
Z 22 zidentyfikowanych producentów, dziesięć pochodzi z USA, sześć z Chin, cztery ze Szwajcarii, a po dwa z Irlandii i Japonii.
