Pan Przewodniczący, Panie Przewodniczący Komitetu, Członkowie Komisji… jako były Senator, szanuję nadzór ustawodawczy i oczekuję, że będzie on przeprowadzany w sposób zasadniczy i nieustraszony w dążeniu do prawdy i sprawiedliwości, co także oczekują Amerykanie.
Jak wszyscy wiemy, często dochodzi do tego, że kongresowe dochodzenia są jedynie politycznym teatrem, co jest zaniedbaniem obowiązków i zniewagą dla obywateli Ameryki.
Komitet uzasadnił swoje wezwanie mnie na podstawie założenia, że mam informacje dotyczące śledztw w sprawie przestępstw Jeffreya Epsteina i Ghislaine Maxwell. Niech będzie to jak najbardziej jasne. Nie mam.
Jak zadeklarowałem w złożonym pod przysięgą oświadczeniu 13 stycznia, nie miałem pojęcia o ich przestępczej działalności. Nie pamiętam, abym kiedykolwiek spotkał pana Epsteina. Nigdy nie leciałem jego samolotem ani nie odwiedziłem jego wyspy, domów czy biur. Nie mam nic więcej do dodania.
Jak każda przyzwoita osoba, byłam zszokowana tym, co dowiedzieliśmy się o ich przestępstwach. Nie sposób zrozumieć, dlaczego pan Epstein początkowo uniknął poważniejszej kary w 2008 roku, co pozwoliło mu kontynuować swoje drapieżne praktyki przez następną dekadę.
Pan Przewodniczący, wasze śledztwo ma ocenić postępowanie federalnego rządu w sprawie śledztw i procesów karnych dotyczących Epsteina i jego przestępstw. Wezwaliście osiem oficjeli egzekutywy, którzy kierowali Departamentem Sprawiedliwości lub kierowali FBI podczas śledztwa i procesów w sprawie przestępstw Epsteina. Spośród tych ośmiu, tylko jeden zjawił się przed Komisją. Pięciu spośród sześciu byłych prokuratorów generalnych zostało dopuszczonych do złożenia krótkich oświadczeń mówiących, że nie mają informacji do udostępnienia.
Nie zorganizowano jeszcze ani jednego publicznego przesłuchania, odmówiono również obecności mediów na nich, włączając dzisiejsze, pomimo wielokrotnych deklaracji o potrzebie transparentności.
Podjęto niewielkie wysiłki, aby wezwać osoby, które występują najczęściej w aktach dotyczących Epsteina. A kiedy to zrobiono, żaden z członków partii republikańskiej nie stawił się na przesłuchaniu Lesa Wexnera.
Ten instytucjonalny brak działania ma na celu ochronę jednej partii politycznej i jednego urzędnika publicznego, zamiast dążenia do prawdy i sprawiedliwości dla ofiar i rozliczenia, oraz publiczności, która również chce zgłębić tę sprawę. Moje serce rozrywa się na przemianie dla ofiar. I jestem wściekła w ich imieniu.
Całe moje życie poświęciłam walce o prawa kobiet i dziewcząt. Pracowałem ciężko, aby powstrzymać okropne nadużycia, z jakimi boryka się wiele kobiet i dziewczynek tutaj i na całym świecie, w tym handel ludźmi, praca przymusowa i niewolnictwo seksualne. Przez zbyt długi czas te zbrodnie były w dużej mierze niewidoczne lub w ogóle nie traktowane jak przestępstwa. Ale ofiary są realne i zasługują na lepsze traktowanie.
W Azji Południowo-Wschodniej spotkałam dziewczęta w wieku zaledwie dwunastu lat, które były zmuszane do prostytucji i gwałcone powtarzalnie. Niektóre umierały na AIDS. W Europie Wschodniej spotkałam matki, które opowiadały mi, jak straciły córki na rzecz handlu ludźmi i nie wiedziały, dokąd się zwrócić. W różnych miejscach na całym świecie spotkałam osoby, które próbowały odbudować swoje życie i pomóc ratować innych – z niewielkim wsparciem ze strony ludzi władzy, którzy zbyt często przymykali oko i okazywali obojętność.
Jeśli jesteś nieobeznany z tą kwestią, pozwól mi powiedzieć: Jeffrey Epstein był nikczemnym jednostką, ale daleki był od bycia osamotnionym. To nie jest jednorazowa sensacja tabloidowa ani skandal polityczny. To globalna plaga o niewyobrażalnym cierpieniu ludzkim.
Moja praca w zwalczaniu handlu ludźmi sięga moich dni jako Pierwszej Damy. Pracowałem nad uchwaleniem pierwszej federalnej ustawy przeciwko handlowi ludźmi i byłam dumna, że mój mąż podpisał Ustawę o Ochronie Ofiar Handlu Ludźmi, która zwiększyła wsparcie dla ofiar i dała prokuratorom lepsze narzędzia do ścigania handlarzy.
Jako Sekretarz Stanu mianowałem dawnego federalnego prokuratora, Lou CdeBaca, aby zintensyfikować nasze globalne działania antyhandlowe. Nadzorowałem blisko 170 programów antyhandlowych w 70 krajach i bezpośrednio naciskałem na zagranicznych liderów, aby powstrzymali sieć handlu ludźmi w swoich krajach. Co roku publikowaliśmy globalny raport, aby rzucać światło na nadużycia. Wyniki tych raportów wywołały sankcje wobec krajów, które nie postępowały.
