Nottingham potrójny morderca „uwolniony przez pracowników służby zdrowia” z powodu obaw o rasę

Mężczyzna dotknięty chorobą psychiczną, który później zabił trzy osoby, został wypuszczony przez lekarzy, którzy zwrócili uwagę na „nadreprezentację” młodych czarnych mężczyzn w areszcie – dowiedział się komisarz.

Chorujący na schizofrenię Valdo Calocane zamordował swoich kolegów ze studiów, Barnaby’ego Webbera i Grace O’Malley-Kumar, obu 19-latków, oraz 65-letniego Iana Coatesa w przypadkowym szaleństwie z nożem w Nottingham w czerwcu 2023 roku.

Trzech pieszych także zostało poważnie rannych, gdy Calocane ukradł furgonetkę pana Coatesa i w nią wjechał w osoby na ulicy, zanim został zatrzymany przez policję.

Miał długą historię kontaktów z NHS w dziedzinie zdrowia psychicznego i odbywa obecnie nieokreślony pobyt w szpitalu po przyznaniu się do zabójstwa z ograniczoną odpowiedzialnością.

Rozpoczynająca się dzisiaj dochodzenie ma zbadać historię przemocy i niepokojącego zachowania 34-letniego Calocane’a, w obawie, że powtarzające się instytucjonalne zaniedbania mogły pozostawić go wolnym, by zabić.

To obejmuje odwiedziny w siedzibie MI5, żądanie rozmowy z oficjelami oraz wnoszenie młota na oddział szpitalny – a także obawy, że nieprawidłowo stosował leki po wielokrotnych izolacjach.

Jego zachowanie było na tyle niepokojące, że lekarz ostrzegł w lipcu 2020 roku, że Calocane „skończy zabijając kogoś”, mimo to został zwolniony dwa tygodnie później.

Rodziny ofiar powiedziały, że chcą, aby dochodzenie pociągnęło do odpowiedzialności osoby i instytucje, mówiąc: „Chcemy, aby ujawniło systemowe zaniedbanie i dogłębnie zbadało zaniedbania w usługach zdrowia psychicznego, organach ścigania oraz organach sądowych.”

The three people killed by a mentally ill man in Nottingham in 2023 are: (left to right) Ian Coates, Barnaby Webber and Grace O’Malley-Kumar

Valdo Calocane has been handed an indefinite hospital order for the killing spree

W swoim wstępnym oświadczeniu przewodnicząca dochodzenia, była sędzia senior Deborah Taylor zasiadająca w Londynie, powiedziała, że badanie „będzie badać to, co mogło i powinno zostać zrobione, oraz efekty kluczowych działań, zaniechań i decyzji”.

Dodała: „Słowa kondolencji, współczucia i przeprosin mogą uzyskać treść dzięki zobowiązaniu do ustalenia szczegółowych faktów i doprowadzeniu do jasności tego, co się stało i jak można temu zapobiec za pomocą wszechstronnego zbliżenia się do zdarzeń.

’Dlatego ważne jest, aby wszyscy uzmysłowili sobie, że silnik zmiany napędzany jest szczerością, refleksją, a nie unikaniem, wglądem i akceptacją zarówno osobistej, jak i zbiorowej odpowiedzialności, jeśli jest to konieczne.”

W swoich początkowych uwagach Rachel Langdale KC, radca dochodzenia, sugerowała, że z tych dochodzeń i raportów wynikają pewne „kluczowe tematy” i powiedziała, że „czy to obecnie opisywane jako punkty do uczenia się, zaniedbania czy krytyki, one stanowią podstawową krytykę, na której będziemy budować”.

Dodała: „Podejście do oceny ryzyka, dynamiczny charakter ryzyka i potrzeba posiadania jasnej i dokładnej historii są wszystkimi kluczowymi tematami.

’Kiedy ryzyko (Calocane’a) w społeczeństwie powinno zostać rozpoznane i co powinno zostać z tym zrobione? Czy podjęto jakieś działania w celu zredukowania ryzyka?”

Wskazała na kilka okazji, kiedy policja była zaangażowana po tym, jak Calocane stał się agresywny – w tym pozostawienie kobiety z poważnym urazem pleców po tym, jak skoczyła z pierwszego piętra, by uciec przed nim.

Pięciu studentów także wyprowadziło się z wynajmowanego domu po tym, jak zaniepokoiła ich przemocowa nieprzewidywalność Calocane’a, dowiedział się komisarz. Jednak dopiero w 2023 roku postawiono go w stan oskarżenia.

Ms O’Malley-Kumar was just 19 when she was killed

Mr Webber, also 19, was a fellow university student

School caretaker Mr Coates, 65, was brutally killed by Calocane

Matka Calocane’a wielokrotnie zgłaszała swoje obawy dotyczące zachowania jej syna, który był izolowany czterokrotnie.

Słysano, że podczas jednego z incydentów zespół specjalistów medycznych „rozważał doniesienia badawcze, które pokazują nadreprezentację młodych czarnych mężczyzn w areszcie” i zdecydowano o ponownym wypuszczeniu go do społeczeństwa.

Ms Langdale jednak powiedziała, że Calocane faktycznie był zatrzymywany czterokrotnie i „pięć z jego siedmiu ocen zdrowia psychicznego zalecało izolację”.

Dodała: „Jeśli chodzi o to, czy w konkretnym przypadku (Calocane’a) istnieją dowody, że nie stosowano praktyk ograniczających, ponieważ był czarnoskóry, w tej sprawie zgodnie z opublikowanymi pytaniami do znacznej liczby profesjonalistów, którzy mieli z nim do czynienia, to pytanie zostało postawione przez Dochodzenie.

’Dotychczasowe dowody otrzymane przez Dochodzenie nie sugerują tego.”

Calocane również unikał spotkań, gdy jego stan psychiczny się zmieniał.

A Ms Langdale sugerowała „zdumiewające braki w udostępnianiu informacji”, gdzie Uniwersytet w Nottingham nie wiedział, że powód nieobecności studenta magistra Calocane’a trwa od miesięcy.

Działania prokuratorów, personelu policji i profesjonalistów medycznych będą poddane analizie przez ustawowe dochodzenie publiczne.

Ms Langdale opisała, jak Calocane czekał w ukryciu, by zaatakować pana Webbera i panią O’Malley-Kumar w nocy, gdy zaatakował, przygotowując się na miejsce z nożem Boker, nożem survivalowym Gerber, dużym spiczastym nożem i stalowym prętem.

Później zadzwonił do swojego brata, mówiąc: „To będzie ostatni raz, gdy rozmawiamy”.

Calocane został skazany na nieokreślony pobyt w szpitalu w styczniu 2024 roku po przyznaniu się do zabójstwa z ograniczoną odpowiedzialnością i trzech przypadków próby zabójstwa – co zostało szeroko skrytykowane przez rodziny ofiar.

Calocane, zdjęty tutaj jako dziecko, być może nigdy nie zostanie wypuszczony

Niezależny Biuro Działalności Policji (IOPC) wcześniej przygotowało raport, który wykazał, że funkcjonariusze nieprawidłowo zbadali atak na pracowników magazynu przez Calocane’a, co mogło powstrzymać jego szał zabójstwa miesiąc później.

Zeszłoroczna recenzja NHS wykazała, że Calocane nie był zmuszany do długotrwałego przyjmowania leków przeciwpsychotycznych przed swoim szałem, ponieważ bał się igieł.

Kiedy ogłoszono dochodzenie, ministerstwo sprawiedliwości powiedziało, że zarządzanie ryzykiem przez Calocane’a w okresie prowadzącym do ataków oraz dostęp funkcjonariuszy publicznych do informacji bez autoryzacji będą stanowić część dochodzenia.

Przed rozpoczęciem dochodzenia matka pana Webbera, Emma Webber, powiedziała reporterom: „Widzieliśmy recenzje, przeczytaliśmy raporty – żaden z nich nie spełnił swojego celu. Prawie wszystkie z nich są bezużyteczne.

’Przepraszam nie utrzymują bezpieczeństwa publicznego, ale zmiana tak. To dochodzenie nie może stać się jedynie procedurą.”

A w oświadczeniu przed rozpoczęciem dochodzenia o poranku rodziny pana Webbera, pani O’Malley-Kumar i pana Coates powiedziały: „To dochodzenie stanowi krytyczny punkt zwrotny w naszym dążeniu do prawdy i sprawiedliwości.

’Zbyt długo spotykaliśmy się z niepowodzeniami i milczeniem.

’To dochodzenie nie polega jedynie na cofaniu się wstecz; chodzi o pociągnięcie do odpowiedzialności tych, którzy zaniedbali swoje obowiązki.

’Nie będziemy już akceptować instytucjonalnego osłaniania jednostek, które zawiodły naszych bliskich.”

Oświadczenie kontynuowało: „Mamy nadzieję, że przyniesie ono odpowiedzialność zarówno indywidualną, jak i instytucjonalną, pociągając do odpowiedzialności nie tylko instytucje, które zaniedbały swoje obowiązki opieki, ale także konkretne osoby, których decyzje doprowadziły do tych wydarzeń.

’Chcemy, aby ujawnił on systemowe zaniedbanie poprzez gruntowne zbadanie przegapionych okazji przez służby zdrowia psychicznego, organy ścigania i organy sądownicze.

’Wresz