Ylfete Humolli miała 16 lat i rzuciła szkołę, aby dołączyć do protestu z młodszym bratem Mentorem, wtedy 14-latkiem.
Według Mulaomerovica, została postrzelona dwukrotnie w głowę. „Pamiętam, że miała na sobie szary kurtkę,” powiedział.
Wracając do Prisztiny, przeglądając nagrania, które zrobił, Mulaomerovic zauważył radiowóz i dwóch policjantów, którzy podnieśli swoje bronie i oddali strzały w tłum.
„Policjanci wyszli z pojazdu i strzelili do demonstrantów,” powiedział. „Wtedy było jasne, że śmiertelne strzały padły od nich.”
Dziesiątki osób zginęło podczas zamieszek po zniesieniu autonomii Kosowa przez Miloševicia. Jednak śmierć Humolli była szczególnie przerażająca.
Tego popołudnia Mulaomerovic i jego koledzy udali się zmontować materiał w Radiu Telewizji Prisztina, które wtedy nadawało w języku albańskim, i uzyskali sygnał do nadawania w TV Sarajewo.
„Podczas montażu redaktor w TV Prisztina zdecydował się nadawać materiał,” powiedział. „W tym samym czasie ekipa z niemieckiej stacji ZDF zaoferowała ogromną sumę pieniędzy za materiał, ale odmówiliśmy.”
Nagranie miało natychmiastowy wpływ. „Międzynarodowe media donosiły, że policja ostrzelała dzieci,” powiedział Mulaomerovic.
W ciągu następnych dwóch miesięcy Serbia wprowadziła bardziej represywne środki, w tym godzinę policyjną, a w lipcu 1990 roku siłą zamknęła Radio Telewizję Prisztina, zwalniając wszystkich albańskich pracowników.
Mulaomerovic wspominał, jak wtedy z kolegami dyskutował „jak trudno było wyobrazić sobie jakąkolwiek pojednanie między Albańczykami a Serbami.”
Jego nagranie zostało wyemitowane w Sarajewie, Prisztinie, Lublanie i Zagrzebiu, ku zaniepokojeniu Belgradu.
„Wtedy zrozumiałem coś,” powiedział Mulaomerovic. „Tego dnia rozpoczęła się wojna.
