Ukraina zniszczyła system wielokrotnego wyrzutu rakiet Północnokoreańskich w okupowanych terytoriach, mówi dowódca Sił Systemów Bezzałogowych Robert Brovdi. Wiele innych cennych systemów również zostało trafionych, w tym rosyjski system obrony powietrznej S‑300V.
Całkowitym celem misji było zniszczenie infrastruktury elektroenergetycznej kolejowej, w tym podstacji trakcyjnych i węzłów zasilania energią. Koleje pozostają głównym szlakiem transportu amunicji, sprzętu i personelu na front.
Ukraińskie drony zniszczyły Północnokoreański M‑1991 MLRS
Zniszczony system to Północnokoreański M‑1991 MLRS (240 mm), analog radzieckiego BM‑27 Uragan. Likwidacja M‑1991 podkreśla, że wojna na Ukrainie od dawna przekroczyła granice konfliktu regionalnego.
Opracowany pod koniec lat 80., M‑1991 przenosi 22 rakiety, jest zamontowany na chińskim podwoziu CQ25290 i obsługiwany przez czteroosobową załogę. Każda rakieta ma około 5,2 metra długości i, w ulepszonych wersjach, ma informowany zasięg do 80 km.
Jego zniszczenie potwierdza, że Rosja nie tylko otrzymuje amunicję od Korei Północnej, ale aktywnie wdrożyła północnokoreańskie systemy uzbrojenia na polu bitwy. Pierwsze wizualne potwierdzenie rosyjskiego użycia M‑1991 pojawiło się w kwietniu 2025 roku.
Współpraca wojskowa między Rosją a Koreą Północną zintensyfikowała się od początku pełnoskalowej wojny Rosji. Pjongjang stał się głównym zwolennikiem wysiłku wojennego Moskwy, dostarczając miliony pocisków artyleryjskich i nawet żołnierzy, rzekomo w zamian za zaawansowane technologie wojskowe.
Uderzenie w system S‑300V w obwodzie ługańskim osłabia rosyjską obronę powietrzną
Ukraińskie siły zbrojne zniszczyły również kołowy samobieżny pojazd załadowczy rozpychający 9A84 systemu obrony powietrznej S‑300V w obwodzie ługańskim. Region jest częścią Donbasu, obok obwodu donieckiego, i nie jest w pełni okupowany przez siły rosyjskie.
9A84 to kluczowy element rosyjskiej obrony powietrznej na poziomie wojska, chroniący żołnierzy i obiekty kluczowe. Jego utrata osłabia „parasol” obrony powietrznej Rosji w kierunku ługańskim, otwierając możliwości dla dalszych uderzeń ukraińskich dronów i rakiet.
Paraliż węzła kolejowego Mariupol–Donieck
Zostały trafione kilka strategicznie istotnych obiektów elektroenergetycznych:
- Podstacja trakcyjna Sartana (Mariupol, obszar okupowany): zasila lokomotywy elektryczne na linii Mariupol–Sartana–Volnowacha–Donieck; transformator 2 500 kVA
- Podstacja trakcyjna Karan (Andriivka, obwód doniecki, teren okupowany): wspiera linię kolejową Mariupol–Volnowacha–Komysh‑Zoria; dwa transformatory o mocy 2 500–4 000 kVA
- Podstacja 220 kV Azowska (Stary Krym, obwód doniecki, obszar okupowany): kluczowy węzeł energetyczny dla przemysłu regionalnego
Szczególne uszkodzenia tych obiektów bezpośrednio wpłynęły na łańcuchy dostaw frontowych w południowej i wschodniej Ukrainie, w tym amunicję, paliwo i ciężki sprzęt.
Zniszczono magazyny dronów, zmniejszając zdolności dronów Rosji
Uderzenia Ukrainy dotknęły również:
- Magazyn dronów należący do 144. Dywizji, 51. Armii Rosji (Novokrasnianka, obszar okupowany)
- Inny depozyt dronów w Doniecku (obszar okupowany)
Te ataki znacząco zmniejszają zdolność Rosji do wdrażania dronów rozpoznawczych i uderzeniowych na polu bitwy.
Skoordynowane operacje „środkowego uderzenia” definiują nowy model wojny
Według Roberta Brovdiego, uderzenia wykonano przy użyciu zdolności uderzeniowych średniego zasięgu przez jednostki:
- Ptaki 1. Oddzielnego Centrum dla Systemów Bezzałogowych
- Batalion Kairos, Ptaki 414. Brygady Madyar
- 412. Brygada Nemesis, w koordynacji z nowo utworzonym Centrum Uderzenia Głębokiego.
Ta kampania ogranicza potencjał ofensywny Rosji, zakłóca logistykę i zmienia równowagę sił bez dużych frontalnych ataków, odzwierciedlając kluczową cechę nowoczesnej wojny wydolnościowej.
